و كلّى بلكه مواردى را استثناء كردهاند از جمله موردى كه باذن و اجازهء امام يا نايب خاصّ يا عام او باشد ، كه با اين شرط حرام ندانند و بسيارى از بزرگان روات و محدّثين عاليمقام شيعه در دستگاه خلفا داراى منصبى بودند و نامشان در ديوان آنها ثبت بود و با اين حال نزد امامان عليهم السّلام موقعيّتى محترم داشتند و مورد رضايت و خوشنودى ائمّه اطهار عليهم السّلام بودند ، چون باذن و اجازه و دستور امام در اين شغل داخل شده بودند و شرايط آن را انجام ميدادند ، و در ص 442 در ذيل صفحه روايتى از امام هشتم راجع بمحمّد بن اسماعيل بن بزيع كه خود يكى از اينها است نقل كرديم كه دليل بر اين مدّعا است ، و از اين افراد بسيار بودند از جملهء آنها علىّ بن يقطين و عبد اللَّه بن سنان و يحيى بن علا و جعفر بن يحيى ميباشند كه همه در ادارات خلفاى بنى العبّاس شغل مهمّ و محترمى داشتند و در عين حال مورد علاقه امام عليه السّلام بودند .
كيفر آن والى كه هنگام نياز مردم خود را پنهان كند
( 1 ) 1 - از اصبغ بن نباته روايت شده است كه امير المؤمنين عليه السّلام فرمود : هر آن والى كه خود را هنگام نياز مردم پنهان كند ، خداوند نيز در روز قيامت خود را از او بپوشد و بحاجاتش در آن روز نرسد ، و چنانچه براى رسيدن بامور كسى از وى هديّهاى بستاند آن هديه خيانت خواهد بود ، و اگر رشوهاى بگيرد ( شرك به خدا محسوب مىشود ) و مشرك خواهد بود .