از فرشتگان امر آفرينش را واگذار نمود و او هفت آسمان و هفت زمين و چيزهاى ديگرى خلق كرد و چون ديد اينها همه منقاد و مطيع او هستند به خود باليد و گفت
« من مثلى »
؟ كيست مانند من ، پس خداى عزّ و جلّ نويرهاى از آتش فرو فرستاد ، راوى گويد پرسيدم نويره از آتش چيست ؟ فرمود پارهء آتشى باندازهء يك انگشت ، فرمود : پس آن فرشته با همهء آنچه خلق كرده بود بدان نويرهء آتش رو كرد [ و خود را باخت ] و آن پاره آتش همه را در كام گرفت تا به دو رسيد براى آن عجبى كه كرده بود .
كيفر آنكه در برابر سائل خود را بكرى زند و با تبختر بگذرد
( 1 ) 1 - عاصم كوفىّ گويد : امام صادق از پدرش عليهما السّلام نقل كرد كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم فرموده است : هر گاه كسى از امّت من در برابر سائل مستمند خود را بكرى زند و با بىاعتنائى و تبختر بگذرد پروردگارم بعزّت خود قسم ياد كرده و فرموده است : بعزّتم سوگند كه برخى از اينان را بسبب برخى ديگر البتّه عذاب خواهم نمود .