گفت : امير مؤمنان عليه السّلام فرموده : دشمن ما خاندان روز را شب و شب را روز كند در حالى كه در پرتگاهى است مشرف بر سياهچالى پر از آتش ، و بدون ترديد اين پرتگاه عاقبت او را بدوزخ خواهد افكند ، پس بدا به حال جهنّميان و بد جايگاهى است دوزخ براى ايشان ، زيرا خداوند خود ( در چند سوره ) فرموده
« فَبِئْسَ مَثْوَى الْمُتَكَبِّرِينَ »
« 1 » « بد منزلگاهى است جايگاه متكبّران » يعنى آنان كه از پذيرفتن حقّ سر باز زنند . آنگاه فرمود : هيچ فردى نيست كه در محبّت ما خاندان كوتاهى كند و خداوند خيرى در او قرار داده باشد . « 2 » ( 1 ) 21 - علىّ بن ميمون صائغ گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : براستى كه مؤمن از دوست صميمى خود شفاعت خواهد كرد و پذيرفته خواهد شد ، مگر اينكه آن دوست ناصبى باشد كه اگر همه پيغمبران مرسل و فرشتگان مقرّب در بارهء ناصبى و دشمن اهل بيت شفاعت كنند پذيرفته نخواهد شد .
هامش
( 1 ) راجع النحل : 29 ، و الزّمر : 72 ، و غافر : 76 .
( 2 ) في بعض النسخ « يقصّر حبّنا بخير الا جعل اللَّه عنده » و في المحاسن ص 91 « و ما من أحد نقص عن حبّنا لخير يجعله اللَّه عنده » .