و ميگريد و ناله مىكند و گاهى دعا مىكند ( و يا خدا را تسبيح مينمايد ، فرمود :
جز اينكه از دشمنان است ) من احوال او را از اين و آن جستجو كردم پنهان و آشكارا همه گفتند : مرديست كه از محرّمات الهى اجتناب مىكند ، امام فرمود :
اى ميسّر آيا به آنچه تو معتقدى اعتقاد دارد ( يعنى داراى ولايت اهل بيت هست ؟ ) گفتم خدا بهتر ميداند ، اين تمام شد و سال بعد بحجّ رفتم و از احوال آن مرد پرسيدم آگاهى يافتم كه معرفت بولايت اهل بيت ندارد و بامامت آنها معتقد نيست ، پس بر امام وارد شدم و شروع كردم به گفتن حالات آن مرد كه در عبادت چنين و چنانست ، امام عليه السّلام باز سخن سال قبل را تكرار فرمود و پرسيد آيا آنچه تو معتقدى او باور دارد ؟
عرضكردم : نه ، فرمود : اى ميسّر كدامين سرزمين حرمتش افزونتر است ؟ گفتم : خدا و پيغمبر و زادهء او داناترند ، فرمود : اى ميسّر ميان ركن و مقام باغيست از باغهاى بهشت ، و ميان قبر رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم و منبر او گلشنيست از گلشنهاى بهشت و به خدا سوگند اگر بندهاى را خدا عمر بسيار دهد و او ما بين ركن و مقام و قبر و منبر هزار سال خدا را عبادت كند ، و سپس او را مظلوم و بىگناه در بسترش مانند گوسفند زاغ چشم سر برند و خدا را با آن حال ملاقات نمايد و داراى اعتقاد بولايت ما نباشد
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 470
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤٧٠