باشد هيچ گونه بهرهاى از عبادات خويش نخواهد برد .
شرح : اين بدان جهت است كه مقام ولايت مقام رهبرى است و بدون رهبر الهى هيچ يك از افراد مردم برشد حقيقى و سعادت واقعى خود نخواهند رسيد و استعدادات خدادادشان در راه صلاح بمرحلهء فعليّت نميرسد ، و مانند گياهى خود رو پرورش خواهند يافت كه در اين صورت اگر مضرّ نباشند قطعا مفيد نخواهند بود ، و عباداتى كه از روى فهم خويش انجام ميدهند آنان را بكمال مقدّر و يا ببهشت و يا بمقام قرب حقّ نخواهد رسانيد .
( 1 ) 2 - ميسّر « 1 » گويد در مكّه معظّمه با امام باقر عليه السّلام بودم و در خيمه
هامش
( 1 ) مراد ميسّر بن عبد العزيز كوفى نخعى است ، و وى از خاصان اهل بيت عصمت عليهم السّلام است و از اصحاب امام باقر و حضرت صادق عليهما السّلام شمرده شده و او را ثقه دانند ، و ابو عمرو كشّى روايت كرده است كه امام باقر يا امام صادق عليهما السّلام روزى به او فرمود :
« انّى لاظنّك وصولا لقرابتك »
فكر ميكنم تو نسبت بخويشانت مهربانى ميكنى ؟ گفت آرى فدايت شوم من كودك بودم و در بازار شاگردى ميكردم و روزى دو درهم اجرت ميگرفتم ، يك درهم آن را بعمويم ميدادم و درهم ديگر را بخالويم ، امام عليه السّلام فرمود : بدان كه به خدا سوگند تاكنون دو بار يا بيشتر اجلت فرا رسيده و هر بار خداوند سبحان به جهت آن صلهء رحم كه تو مينمودى آن را تأخير انداخته .
و نيز در كتاب شريف كافى است كه ميسّر گفت : امام باقر عليه السّلام به من فرمود : آيا شما خلوت ميكنيد و با هم گفتگو مينمائيد و آزادانه هر چه را بدان عقيده داريد متذكّر ميشويد ، عرضكردم : آرى به خدا چنين است ما گرد هم مىنشينيم و در مجلسى كه خالى از بيگانگان و مخالفين است انجمن ميكنيم و از مختصّات شيعه هر چه بخواهيم بيان مينمائيم ، فرمود : همانا به خدا من آرزو دارم كه با شما در آن مجالس شركت كنم ، آرى به خدا سوگند من بوى شما و نسيم شما يعنى عقائد و اقوال شما را دوست دارم ، و شمائيد كه دين خدا و دين فرشتگان حق را دارا هستيد ، پس مرا در تربيت و كفالت و سرپرستى خود بورع و پرهيزكارى و كوشش در طاعات يارى كنيد .