آن بكر بن محمّد أزدى خود اهل كوفه و ثقه و از خاندانى است بس جليل كه همه از شيعيان و مخلصين و طرفداران اهل بيت عصمت عليهم السّلام هستند ، عمّهاش « غنيمه » از روات امام صادق و موسى بن جعفر عليهما السّلام است ، و پسر عمّش « موسى بن عبد السّلام » نيز از اصحاب امام صادق و موسى بن جعفر عليهما السّلام است ، و دو عمويش شديد بن عبد الرّحمن و عبد السّلام بن عبد الرّحمن هر دو از طرفداران سر سخت اهل بيت عليهم السّلام ميباشند و بدين سبب هم زندانى شدند و مدّتى در زندان بسر بردند ، فضل ابن شاذان از ابن أبى عمير از بكر بن محمّد از زيد شحّام روايت كرده گويد : من با امام صادق عليه السّلام مشغول طواف كعبه بوديم و دست من در دست امام عليه السّلام بود در حالى كه امام ميگريست فرمود اى شحّام فهميدى كه خداوند با من چه كرد ؟
اين ميگفت و اشك ميريخت و دعا ميكرد ، عرض كردم بفرمائيد ، امام عليه السّلام فرمود اى شحّام من از خدا خواستم اين دو را به من ببخشد و از زندان خلاصشان كند ، خدا دعايم را در بارهء آن دو مستجاب فرمود و هر دو آزاد شدند .
پس اين خاندان كه بغامديّين معروفند جملگى از مواليان و هواداران خاندان عصمتند و امام عليه السّلام باينچنين مردى فرمود مجالس شما را دوست دارم و اشك چشم شما موجب غفران گناهان شما است ، و اين جهت را در بيان حديث بايد رعايت نمود و بعموم « من » در جملهء
« من ذكرنا أو ذكرنا عنده »
نبايد تمسّك كرد به نحوى كه موجب تجرّى بيمايگان و يا مردم بىبندوبار شود ، و واضح است كه مورد اين قبيل روايات شيعيان خالص و شايستهاند كه در اعتقاد بولايت راسخند ، و در شناخت اولى الأمر كاملا عارفند ، و در راه ترويج مرام ايشان عليهم السّلام جان نثار و كوشايند .
ثواب الأعمال وعقاب الأعمال ( فارسى ) — صفحة 416
مساهمون: الشيخ الصدوق
ص٤١٦