عزّ و جلّ مىفرمايد : « . . . آيا مردم گمان مىكنند با گفتن ايمان آورديم بدون اينكه مورد آزمايش قرار گيرند رها مىشوند در حالى كه آنان كه قبل از ايشان بودند آزمايش كردهايم ، آرى خداوند آنان را كه راست مىگويند و نيز دروغگويان را حتما خواهد شناخت » . و نيز از پيامبر صلَّى الله عليه و آله روايت شده است كه فرمود : « مبادا با كسانى كه در دين خود فريب خوردهاند مباحثه و جدل كنيد زيرا او تا زمانش به پايان برسد بر برهان پوسيدهء خود كه از ديگران به دو مىرسد باقى است و چون زمانش سپرى شد شعلهء گناهانش او را در بر گرفته و خواهد سوزانيد » . اين حديث را ابو محمّد غفارىّ از حضرت صادق عليه السّلام و او از طريق پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه رسول خدا صلَّى الله عليه و آله فرمود : و حديث را ذكر مىكند .
من در اين كتاب آنچه را كه خداوند توفيق جمع آورى آن را عنايت فرمود از احاديثى كه بزرگان از امير المؤمنين و پيشوايان راستين عليهم السّلام : راجع به غيبت و مسائل ديگرى كه به آنچه در اين خصوص روايت شده مربوط مىشود مطابق آنچه نزد من موجود بود گردآورى كردهام . زيرا همهء آنچه در اين باره براى من نقل شده در دسترسم نبود چون از من دور است و حافظهام همهء آنها را از بر ندارد و آنچه مردم در اين خصوص روايت كردهاند . بيشتر و گسترده تر از مقدارى است كه براى من روايت كردهاند و روايات من
الغيبة ( فارسي ) — صفحة 43
مساهمون: ابن أبي زينب النعماني
ص٤٣