او حضرت صادق عليه السّلام براى مفضّل بن عمر مرقومهاى نوشته كه تمام آن ثناء و ترضيه است بر ابن ابى يعفور به كلماتى كه دلالت دارد بر جلالت شأن او به مرتبهاى كه عقل حيرت مىكند ، از جملهء آن كلمات شريفه اين است :
و قبض صلوات اللّه على روحه محمود الاثر ، مشكور السّعى ، مغفورا له ، مرحوما برضى اللّه و رسوله و امامه عنه ، فبولادتى من رسول اللّه عليه و آله ما كان فى عصرنا احد اطوع للّه و لرسوله و لامامه منه ، فما زال كذلك حتّى قبضه اللّه اليه برحمته ، و صيّره الى جنّته ، الخ . « 1 »
دهم و يازدهم : عمران بن عبد اللّه بن سعد اشعرى قمّى ، « 2 »
و برادرش عيسى بن عبد اللّه
« 3 » است : كه هر دو از اجلّاء اهل قم و از دوستان حضرت صادق عليه السّلام و از محبوبين آن حضرت بودهاند و حضرت ايشان را خيلى دوست مىداشت ، و هر وقت بر آن حضرت به مدينه وارد مىشدند از ايشان تفقّد مىفرموده و احوال اهل بيت و اقوام و خويشان و بستگان آنها را مىپرسيده ، و وقتى عمران بر حضرت صادق عليه السّلام وارد شد آن جناب از او احوال پرسى فرمود و با او نيكويى و بشاشت فرمود ، چون برخاست برود حمّاد ناب از آن حضرت پرسيد كه كيست اين شخص كه اين نحو با او نيكويى كرديد ؟
فرمود : اين از اهل بيت نجباء است ( يعنى از اهل قم ) كه اراده نمىكند ايشان را
هامش
( 1 ) همان ، ص 518 .
( 2 ) براى اطلاع بيشتر نك : بهجة الآمال ، ج 5 ، ص 623 ؛ رجال طوسى ، ص 256 ؛ تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 350 ؛ رجال كشى ، ص 331 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 13 ، ص 142 ؛ جامع الرواة ، ج 1 ، ص 642 ؛ منتهى المقال ، ص 235 ؛ منهج المقال ، ص 252 .
( 3 ) براى اطلاع بيشتر نك : جامع الرواة ، ج 1 ، ص 652 ؛ تاريخ قم ، ص 279 ؛ بهجة الآمال ، ج 5 ، ص 643 ؛ رجال نجاشى ، ص 210 ؛ رجال كشى ، ص 331 ؛ رجال طوسى ، ص 258 ؛ مجمع الرجال ، ج 4 ، ص 303 و 304 ؛ معجم رجال الحديث ، ج 13 ، ص 194 و 200 و 213 .