قطب راوندى روايت كرده از مفضّل بن عمر كه : چون حضرت صادق عليه السّلام وفات كرد ، عبد اللّه افطح پسر آن حضرت ادّعاى امامت كرد . حضرت امام موسى عليه السّلام امر فرمود هيزم بسيارى آوردند و در وسط خانه ريختند ، آنگاه فرستاد به نزد عبد اللّه و او را طلبيد . عبد اللّه به منزل آن حضرت آمد و در آن وقت در خدمت حضرت جماعتى از وجوه اماميّه بودند همين كه عبد اللّه نشست ، حضرت امر فرمود كه آتش در آن هيزمها افكندند هيزمها شروع كرد به سوختن و مردم نمىدانستند سبب آن را تا آن كه هيزمها تمامى آتش شد . پس برخاست حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام با جامههاى خود در ميان آتش نشست و رو كرد با مردم حديث گفتن تا يك ساعت پس برخاست و جامهء خود را تكانيد و آمد به مجلس خود ، آنگاه فرمود : به برادرش عبد اللّه اگر چنانچه تو امام مىباشى بعد از پدرت بنشين در ميان آتش .
آن جماعت گفتند : ديديم عبد اللّه رنگش تغيير كرده و برخاست در حالى كه ردايش بر زمين كشيده مىشد و از خانهء حضرت بيرون رفت . « 1 » و عبد اللّه بعد از پدر بزرگوارش مدّت هفتاد روز زنده بود و وفات كرد .
و روايت شده كه امام جعفر صادق عليه السّلام به امام موسى عليه السّلام فرمود : اى پسر جان من ! بدرستى كه برادر تو مىنشيند به جاى من و ادّعا مىكند امامت را بعد از من منازعه مكن با او به كلمهاى زيرا كه او اوّل كسى است از اهل بيت من كه به من ملحق مىشود . « 2 »
مؤلّف گويد كه : سيّد ضامن بن شدقم مدنى در تحفة الأزهار گفته كه عبد اللّه پسر امام جعفر صادق عليه السّلام وفات كرد در بلدهء بسطام و قبرش معروف است در آنجا مقابل قبر على بن عيسى بن آدم بسطامى . « 3 »
فقير گويد : آنچه براى من نقل شده آن است كه قبرى كه در بسطام است مقابل
هامش
( 1 ) الخرائج ، ج 1 ، ص 308 ؛ بحار الأنوار ، ج 47 ، ص 251 ؛ إثبات الهداة ، ج 5 ، ص 541 ؛ كشف الغمة ، ج 2 ، ص 246 .
( 2 ) بحار الأنوار ، ج 47 ، ص 261 .
( 3 ) تحفة الازهار ، ج 3 ، ص 55 .