فصل چهارم : در ذكر چند معجزه از معجزات حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام است
اوّل : در اطّلاع آن حضرت است بر غيب
: شيخ طوسى از داود بن كثير رقّى روايت كرده كه گفت : نشسته بودم خدمت حضرت صادق عليه السّلام كه ناگاه ابتدا از پيش خود به من فرمود : اى داود ! به تحقيق كه عرضه شد بر من عملهاى شما روز پنج شنبه پس ديدم در بين اعمال تو صله و احسان تو را به پسر عمّت فلان ، پس اين مطلب مرا خشنود گردانيد ، همانا صلهء تو مر او را سبب شود كه عمر او زود فانى و اجل او منقطع شود .
داود گفت : مرا پسر عمّى بود معاند و دشمن اهل بيت و مردى خبيث ، خبر به من رسيد كه او و عيالاتش بد مىگذرانند ، پس براى نفقهء او براتى نوشتم و نزد او فرستادم پيش از آن كه به سوى مكّه توجه كنم چون به مدينه رسيدم خبر داد مرا بدين مطلب حضرت امام جعفر صادق عليه السّلام . « 1 »
دوم : در نشان دادن آن حضرت است علامت امام را به ابو بصير
: در كشف الغمّه از دلائل حميرى نقل شده كه ابو بصير گفت : روزى در خدمت مولاى خودم حضرت صادق عليه السّلام نشسته بودم كه آن حضرت فرمود : اى ابو محمّد ! آيا امامت را مىشناسى ؟
هامش
( 1 ) بحار الأنوار ، ج 47 ، ص 64 به نقل از امالى طوسى .