در سنهء دويست و پنجاه و يك در كوفه خروج كرد . مستعين ، مزاحم بن خاقان را با لشكرى عظيم به حرب او فرستاد ، چون عبّاسيّين به كوفه نزديك شدند حسين از راه ديگر از كوفه بيرون شد و به سامرّاء رفت و با معتزّ باللّه بيعت كرد ، و اين در ايّامى بود كه مستعين باللّه در بغداد بود و مردم سامرّاء با معتزّ باللّه بيعت كرده بودند ، و مدّتى بر اين منوال بر حسين گذشت ، ديگر باره ارادهء خروج كرد ، او را بگرفتند و در محبس افكندند و تا سال دويست و شصت و هشت در زندان بود . معتمد او را رها كرد ، ديگر باره در كوفه خروج كرد ، در سنهء دويست و شصت و نه ، او را بگرفتند و به نزد موفّق بردند ، امر كرد او را در واسط حبس كردند و چندى در زندان بود تا وفات كرد .
ذكر علىّ اصغر بن الإمام زين العابدين عليه السّلام و پسرش حسن افطس و اولاد و اعقاب او
: همانا على بن على بن الحسين عليه السّلام كوچكترين فرزندان حضرت سجّاد عليه السّلام بوده و صاحب شرف و قدر بوده ، و گفته شده كه : از براى او آثارى از فضايل و مناقب بوده و حضرت امام زين العابدين عليه السّلام او را به نام برادرش على بن الحسين عليه السّلام نام نهاد ، و اولاد او بسيار شدند .
صاحب عمدة الطّالب مىگويد : على اصغر مكنّى به ابو الحسن است و از پسرش حسن افطس اعقاب پيدا كرد . « 1 »
ابو نصر بخارى گفته است : افطس با محمّد بن عبد اللّه بن الحسن نفس زكيّه خروج كرد و رايتى بيضاء در دست داشت و آزموده بود و هيچ كس به شجاعت و صبر او با نفس زكيّه خروج ننمود ، و افطس را به سبب طول قامت « رمح آل ابو طالب » مىگفتند . « 2 »
ابو الحسن عمرى گفته كه : افطس صاحب رايت صفراء نفس زكيّه بود . و چون
هامش
( 1 ) عمدة الطالب ، ص 339 .
( 2 ) سر السلسلة العلوية ، ص 77 .