[ كلمات آن حضرت هنگام وفات ]
و على بن ابراهيم به سند حسن از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است كه حضرت على بن الحسين عليه السّلام در شب وفات پدرش « 1 » مدهوش گرديد و چون به هوش بازآمد فرمود :
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَنا وَعْدَهُ ، وَ أَوْرَثَنَا الْأَرْضَ نَتَبَوَّأُ مِنَ الْجَنَّةِ حَيْثُ نَشاءُ فَنِعْمَ أَجْرُ الْعامِلِينَ .
« 2 »
يعنى : حمد مىكنم خداوندى را كه راست گردانيد وعدهء ما را و ميراث داد به ما زمين و بهشت را كه در هر جاى آن خواهيم قرار گيريم ، پس نيكو اجرى است مزد عمل كنندگان براى خدا - اين را فرمود و به رياض بهشت ارتحال كرد . « 3 »
و كلينى به سند حسن از حضرت امام رضا عليه السّلام روايت كرده است همين روايت را ، و اضافه كرده است كه سورهء اذا وقعت « 4 » و سورهء انّا فتحنا « 5 » تلاوت فرمود و بعد از آن اين آيه را خواند و به عالم بقا ارتحال نمود . « 6 »
و در مدينة المعاجز از محمّد بن جرير طبرى نقل كرده كه چون حضرت امام زين العابدين عليه السّلام را حالت موت در رسيد فرمود به امام محمّد باقر عليه السّلام اى محمّد ! امشب چه شب است ؟
گفت : شب فلان و فلان .
فرمود : از ماه چه گذشته ؟
فرمود : فلان و فلان .
فرمود : از ماه چه باقى مانده ؟
گفت : فلان و فلان .
هامش
( 1 ) « پدرش » ظاهرا زائد است .
( 2 ) سورهء زمر ، آيهء 74 .
( 3 ) تفسير قمى ، ج 2 ، ص 254 در ذيل آيهء 74 سورهء زمر ؛ بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 147 .
( 4 ) سورهء واقعه ، آيهء 1 .
( 5 ) سورهء فتح ، آيهء 1 .
( 6 ) الكافى ، ج 1 ، ص 468 ؛ جلاء العيون ، ص 840 .