شهيد كردند . « 1 »
و ابن بابويه و جمعى را اعتقاد آن است كه وليد بن عبد الملك آن حضرت را زهر داده ، « 2 » و بعضى هشام بن عبد الملك گفتهاند . « 3 »
و ممكن است كه هشام بن عبد الملك به جهت آن عداوت و بغضى كه از آن حضرت در دل گرفت از آن روزى كه آن حضرت در طواف كعبه استلام حجر كرد و هشام نتوانست ، و فرزدق شاعر آن جناب را به آن اشعار معروفه مدح كرد چنان كه در فصل معجزات آن حضرت به آن اشاره شد . به اين سبب و سببهاى ديگر برادر خود وليد بن عبد الملك را كه خليفهء آن زمان بود وادار كرده باشد كه آن حضرت را زهر دهد . پس هر دو آن حضرت را زهر دادهاند و صحيح است نسبت قتل آن حضرت به هر دو تن .
[ وصيت آن حضرت بر امام باقر ع ]
شيخ ثقهء جليل على بن محمّد خزّاز قمىّ در كتاب كفاية الأثر از عثمان بن خالد روايت كرده كه گفت : مريض شد حضرت على بن الحسين عليه السّلام همان مرضى كه در آن وفات فرمود ، پس جمع كرد اولاد خود محمّد و حسن و عبد اللّه و عمر و زيد و حسين را ، و در ميان همه ، فرزندش محمّد بن على عليه السّلام را وصى قرار داد ، و ناميد او را به باقر و امر ساير فرزندان خود را به آن جناب واگذار فرمود . و از جملهء مواعظى كه در وصيت خود به آن حضرت فرمود اين بود :
يا بنىّ ، انّ العقل رائد الرّوح ، و العلم رائد العقل ( الى ان قال ) و اعلم انّ السّاعات يذهب عمرك ، و انّك لا تنال نعمة الّا بفراق اخرى . فإيّاك و الامل الطّويل ، فكم من مؤمّل املا لا يبلغه ، و جامع مال لا يأكله الخ . « 4 »
فرمود : بدان كه ساعتها بر تو مىگذرد و عمر تو را مىبرد ، و تو نمىرسى به
هامش
( 1 ) نك : بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 149 ؛ جلاء العيون ، ص 841 .
( 2 ) الفصول المهمه ، ص 194 ؛ جلاء العيون ، ص 841 .
( 3 ) نك : بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 153 ؛ جلاء العيون ، ص 841 .
( 4 ) كفاية الأثر ، ص 239 ؛ بحار الأنوار ، ج 46 ، ص 230 .