السّماء ، و بكائها حمرتها . « 1 »
ابن عبد ربّه اندلسى در ذيل حديث وفود محمّد بن شهاب زهرىّ بر عبد الملك [ بن ] مروان نقل كرده كه : عبد الملك از زهرى پرسيد چه واقع شد در بيت المقدّس روزى كه حضرت حسين عليه السّلام كشته شد ؟
زهرى گفت كه : خبر داد مرا فلان ، كه برداشته نشد در صبحگاه شب شهادت حضرت على بن ابى طالب و جناب امام حسين بن على عليهما السّلام سنگى از بيت المقدّس مگر اين كه زير او خون تازه يافتند . « 2 »
در كامل الزّيارة مثل اين حديث را از امام محمّد باقر عليه السّلام نقل كرده كه براى هشام بن عبد الملك فرموده .
و هم ابن عبد ربّه روايت كرده كه چون لشكرگاه حضرت حسين عليه السّلام را غارت كردند طيبى در او يافت شد كه هيچ زنى استعمال آن نكرد مگر آن كه به برص مبتلا شد . « 3 »
و حكايت نوشتن قلم فولاد بر ديوار اشعار معروفهء : أ ترجو امّة قتلت حسينا .
و حكايت خزف و سفال شدن پولهايى كه راهب داد به جهت گرفتن سر مطهّر كه علماى عامّه نقل كردهاند در سابق شنيدى .
و حكايت مراثى و نوحهگرى جنّيان زيادتر از آن است كه احصاء شود .
و شنيدن امّ سلمه در شب قتل حضرت حسين عليه السّلام مرثيهء جنّ را : الا يا عين فاحتفلى « 4 » بجهد .
و شنيدن زهرى نوحهگرى جنيان را به اين ابيات :
نساء الجنّ يبكين نساء الهاشميّات * و يلطمن خدودا كالدّنانير نقيّات
و يلبسن ثياب السّود بعد القصبيّات
هامش
( 1 ) بحار الانوار ، ج 45 ، ص 217 .
( 2 ) عقد الفريد ، ج 4 ، ص 172 .
( 3 ) عقد الفريد ، ج 4 ، ص 172 .
( 4 ) فاختلفى . خ . ل