حالى كه حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام در كنار او بود كه فرمود : همانا اين پسر من كشته مىشود در زمينى از زمينهاى عراق ، پس هر كه او را درك كرد يارى كند او را . پس انس بود تا در كربلا در يارى حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام شهيد شد .
مؤلّف گويد : كه بعضى گفتهاند حبيب بن مظاهر و مسلم بن عوسجه و هانى بن عروه و عبد اللّه بن يقطر نيز از صحابهء رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بودهاند .
و در شرح قصيدهء ابى فراس است كه در روز عاشورا جابر بن عروهء غفارىّ كه پير مردى بود سالخورده و در خدمت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم بوده و در بدر و حنين حاضر شده بود براى يارى پسر پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم كمر خود را به عمامهاش بست محكم ، پس ابروهاى خود را كه از پيرى به روى چشمانش واقع شده بود بلند كرد و با دستمال خود ببست . حضرت امام حسين عليه السّلام او را نظاره مىكرد و مىفرمود : شكر اللّه سعيك يا شيخ ، پس حمله كرد و پيوسته جهاد كرد تا شصت نفر را به قتل رسانيد آنگاه شهيد گرديد . رحمة اللّه عليه و رضوانه . « 1 »
شهادت سعيد بن عبد اللّه حنفىّ رحمة اللّه :
روايت شده كه حضرت سيّد الشّهداء عليه السّلام ، زهير بن قين و سعيد بن عبد اللّه را فرمود كه : پيش روى من بايستيد تا من نماز ظهر را به جاى آورم . ايشان بر حسب فرمان در پيش رو ايستادند و خود را هدف تير و سنان گردانيدند ، پس حضرت با يك نيمهء اصحاب نماز خوف گذاشت و نيمى ديگر ساختهء دفع دشمن بودند . « 2 »
و روايت شده كه سعيد بن عبد اللّه حنفى در پيش روى آن حضرت ايستاد و خود را هدف تير نموده بود و هركجا آن حضرت به يمين و شمال حركت مىنمود در پيش روى آن حضرت بود تا روى زمين افتاد در اين حال مىگفت : خدايا ، لعن كن اين جماعت را لعن عاد و ثمود ، اى پروردگار من سلام مرا به پيغمبر خود برسان و
هامش
( 1 ) شرح شافيه ابى فراس ، ص 361 - 362 .
( 2 ) بحار الأنوار ، ج 45 ، ص 21 .