افكند لشكر او نيز عسكر امام حسين عليه السّلام را تير باران كردند و تير مثل باران بر لشكر آن امام مؤمنان باريد .
پس حضرت رو به اصحاب خويش كرده فرمود : برخيزيد و مهيّا شويد از براى مرگ كه چارهاى از آن نيست ، خدا شما را رحمت كند ، همانا اين تيرها رسولان قومند به سوى شماها .
پس آن سعادتمندان مشغول قتال شدند و به مقدار يك ساعت با آن لشكر نبرد كردند و حمله بعد از حمله افكندند تا آن كه جماعتى از لشكر آن حضرت « 1 » به روايت محمّد بن ابى طالب موسوى پنجاه نفر از پا در آمدند و شهد شهادت نوشيدند .
[ شهداى حمله اوّلى از سپاه امام حسين عليه السّلام ]
مؤلف گويد كه : چون اصحاب سيّد الشّهداء عليه السّلام حقوق بسيار بر ما دارند ، فانّهم عليهم السّلام .
السّابقون الى المكارم و العلى * و الحائزون غدا حياض الكوثر
لو لا صوارمهم و وقع نبالهم * لم يسمع الآذان صوت مكبّر « 2 »
و كعب بن جابر كه از دشمنان ايشان است در حقّ ايشان گفت :
فلم تر عينى مثلهم فى زمانهم * و لا قبلهم فى النّاس اذ انا يافع
اشدّ قراعا بالسّيوف لدى الوغى * الا كلّ من يحمى الدّمار مقارع
و قد صبروا للطّعن و الضّرب حسّرا * و قد جادلوا لو انّ ذلك نافع « 3 »
هامش
( 1 ) الملهوف ، ص 158 .
( 2 ) اينان در راه محبت امامشان از جان خود گذشتند و ايثار نقد جان بالاترين مرتبهء جود و بخشش است .
آنان به مكارم و مراتب عاليه پيش گرفته ، همانهايى هستند كه فردا از كوثر خواهند نوشيد . اگر شمشيرها و تيرهاى آن رادمردان نبود ، گوشها صداى اذان مؤذنين را نمىشنيد .
( 3 ) گويند كعب برير بن خضير را كشت ، « نوار » - كه يا همسر و يا خواهرش بود - به سرزنش او پرداخت و گفت : در قتل زادهء فاطمه شركت كردى و سرور قاريان قرآن را به قتل رساندى ! سوگند ياد كرد كه هيچگاه با او هم سخن نشود - كعب طبق نقل تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 247 اين ابيات را سرود كه ترجمه آنها اين است :
و از آغاز جوانى تاكنون ، همانندى براى آنان نديدم چه در عصر خودشان و چه قبل از آنان به هنگام نبرد ، سلحشورترين رزمآوران بودند ؛ آرى هر كس از ناموس و حرم خويش دفاع كند ، سلحشور است .
آنان با سر و بدن برهنه هر گونه ضرب شمشير و نيزه را به جان مىخريدند ، و اگر سودمند مىدانستند از مركبها نيز پياده مىشدند .