فصل اوّل : در بيان ورود جناب امام حسين عليه السّلام به زمين كربلا و واقعاتى كه واقع شده است تا روز تاسوعا :
[ ورود كاروان امام به كربلا ]
بدان كه در روز ورود آن حضرت به كربلا خلاف است ، و اصح اقوال آن است كه ورود آن جناب به كربلا در روز دوّم محرم الحرام سال شصت و يكم هجرت « 1 » بوده ، و چون به آن زمين رسيد پرسيد كه اين زمين چه نام دارد ؟
عرض كردند : كربلا مىنامندش ، چون حضرت نام كربلا شنيد گفت :
اللّهمّ انّى أعوذ بك من الكرب و البلاء .
پس فرمود كه : اين موضع كرب و بلا و محل محنت و عنا است . فرود آييد كه اينجا منزل و محل خيام ما است ، و اين زمين جاى ريختن خون ما است . در اين مكان واقع خواهد شد قبرهاى ما ، خبر داد جدّم رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم به اينها ، پس در آنجا فرود آمدند .
و حرّ نيز با اصحابش در طرف ديگر نزول كردند « 2 » و چون روز ديگر شد عمر بن سعد ( ملعون ) با چهار هزار مرد سوار به كربلا رسيد و در برابر لشكر آن امام مظلوم
هامش
( 1 ) تصريح بر آن كرده است طبرى در تاريخ ، ج 6 ، ص 233 ؛ ابن اثير در كامل ، ج 4 ، ص 20 ؛ مفيد در الارشاد ، به نقل از پاورقى مقتل الحسين عليه السّلام مقرم ، چاپ شريف رضى ، ص 193 .
( 2 ) الملهوف ، ص 180 .