گشتند و مزار او در نزد پدر است .
شيخ شهاب الدين ابو بكر بيضاوى « 133 »
شيخى صاحب شأن و بلندمرتبه بود كه فرزندان صالح داشت و ذكر او مشهور است و اسانيد معتبره در حديث و روايات دارد و خانقاهى در همسايه مسجد عتيق ساخت و خلايق را ارشاد به راه دين ميكرد و ترغيب بطريق يقين مىنمود و بر در خانقاه او بيتى نبشته است :
او را نتوان يافت به تسبيح و نماز * تا بتكده از بتان تو خالى نكنى « 134 »
متوفى شد در سال ششصد و چهل و چهارم از هجرت « 135 » و او را دفن كردند در بقعه خود .
شيخ ركن الدين عبد الله
پسر عابد اوست كه بدرستى و راستى جاى او بود و عالمى
هامش
( 133 ) - الشيخ شهاب الدين ابو بكر محمد بن عبد الرحمن المصالحى البيضاوى ( شد الازار ) .
( 134 ) -يا ايها العالم المرضى سيرته * ابشر فانت به غير الماء ريان
و يا اخا الجهل لو اصبحت فى لجج * فأنت ما بينها لا شك ظمآن
لا تحسبن سرورا دائما ابدا * من سره زمن ساءته ازمان2 - اين سه بيت از قصيدهء نونيه مشهور ابو الفتح بستى است كه مطلع آن اينست .زيادة المرء فى دنياه نقصان * و ربحه غير محض الخير خسرانو تمام اين قصيده كه معروف است بعنوان الحكم در حياة الحيوان دميرى در عنوان « ثعبان » چاپ ايران ص 125 - 126 ، و كشكول شيخ بهائى چاپ ايران ص 175 - 176 ، و نزهة الجليس عباس بن على بن نور الدين مكى حسينى ج 2 ص 239 - 240 ، و بعضى ابيات متفرقهء آن در تتمة صوان الحكمهء ابو الحسن بيهقى ص 36 - 37 و طبقات الشافعيه سبكى ج 4 ص 5 مذكور است .
( 135 ) - در شد الازار تاريخ وفات وى بدين صورت آمده است : توفى فى سنة تسع و اربعين و ستمائة .