شما باد بر آنچه شكيبايى كرديد و خانهء آخرت چه نيكوست ، ابو بكر و عمر و عثمان هم هر سال يك بار همين كار را مى كردند و معاويه هم هرگاه براى انجام حج يا عمره از مدينه مى گذشت به زيارت ايشان مى رفت .
گويد : فاطمه دختر رسول خدا ( ص ) هر دو سه روز يك بار به زيارت شهدا مى رفت و كنار گور آنان مى گريست و دعا مى كرد . سعد ابن ابى وقاص هم هرگاه به مزرعهء خود در غابه مى رفت از پشت گورهاى شهيدان مى گذشت و سه بار مى گفت سلام بر شما باد و مى گفت هيچ كس تا روز قيامت بر ايشان سلام نمى دهد مگر اينكه پاسخش را مى دهند . گويد : پيامبر ( ص ) از كنار گور مصعب بن عمير گذشت ، توقف فرمود و براى او دعا كرد و آيهء بيست و چهارم سورهء احزاب را تلاوت كرد كه مى فرمايد : « از مؤمنان مردانى هستند كه عهدى را كه با خداوند متعال كرده بودند به راستى انجام دادند ، گروهى پيمان خويش را تمام و جان فدا كردند و گروهى از ايشان منتظرند و هيچ گونه تغيير و تبديلى ندادند » ، آنگاه فرمود : اينان فرداى قيامت در پيشگاه خداوند گواهان خواهند بود ، كنار گور آنان و به زيارت ايشان بياييد ، و بر ايشان سلام كنيد و سوگند به كسى كه جان من در دست اوست هيچ كس تا روز قيامت بر ايشان سلام نمى دهد مگر اينكه پاسخش مى دهند . ابو سعيد خدرى هم كنار گور حمزه مى ايستاد و دعا مى كرد و قرآن مى خواند و همين سخن پيامبر ( ص ) را مى گفت . ام سلمه هم ، كه رحمت خدا بر او باد ، در هر ماه يك روز آنجا مى رفت و بر شهيدان سلام مى داد و تمام روزش را همانجا مى ماند . يك روز كه همراه غلامش نبهان آمده بود ، نبهان بر شهيدان سلام نداد ، ام سلمه گفت : اى بدبخت به اينان سلام نمى دهى به خدا سوگند تا روز قيامت هيچ كس بر آنان سلام نمى دهد مگر اينكه پاسخش مى دهند .
گويد : ابو هريره و عبد الله بن عمر هم به زيارت شهيدان مى رفتند و بر آنان سلام مى دادند . فاطمهء خزاعى مى گويد : روزى همراه يكى از خواهران خود بر گور حمزه سلام داديم و از ميان گور آوايى شنيديم كه سلام و رحمت خدا بر شما باد ، و هيچ كس نزديك ما نبود . واقدى مى گويد : چون رسول خدا ( ص ) از دفن ايشان آسوده شد ، اسب خود را خواست و سوار شد و مسلمانان كه عموما زخمى بودند برگرد آن حضرت راه افتادند و
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 276
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢٧٦