تكرار مى كردند و به خدا سوگند كشتارى سخت از ما كردند و نسبت به پيامبر ( ص ) هم آنچه توانستند انجام دادند . سوگند به كسى كه او را به حق مبعوث فرموده است پيامبر ( ص ) از جاى خود يك وجب هم تكان نخورد و همچنان روياروى دشمن باقى ماند . گاهى گروهى از يارانش پيش او مى رفتند و گاه پراكنده مى شدند و من همواره رسول خدا را بر پا مى ديدم كه يا با كمان خود تير مى انداخت يا سنگ پرتاب مى كرد ، تا آنكه دشمنان كناره گرفتند و دو گروه از يكديگر جدا شدند .
گروهى كه با پيامبر ( ص ) ايستادگى كردند فقط چهارده مرد بودند ، هفت تن از مهاجران و هفت تن از انصار .
مهاجران عبارت بودند از على ( ع ) و ابو بكر و عبد الرحمان بن عوف و سعد بن ابى وقاص و طلحة بن عبيد الله و ابو عبيدة بن جراح و زبير بن عوّام ، و انصار عبارت بودند از حباب بن منذر و ابو دجانة و عاصم بن ثابت بن ابى الافلح و حارث بن صمهّ و سهل بن حنيف و سعد بن معاذ و اسيد بن حضير .
واقدى مى گويد : و روايت شده است كه سعد بن عبادة و محمد بن مسلمه هم در آن روز پايدارى كردند و نگريختند و افرادى كه اين موضوع را روايت مى كنند ، آن دو را به جاى سعد بن معاذ و اسيد بن حضير نام مى برند .
واقدى مى گويد : هشت تن هم در آن روز با پيامبر ( ص ) بيعت ايستادگى تا مرگ را كردند كه سه تن از مهاجران و پنج تن از انصار بودند . مهاجران ، على ( ع ) و طلحه و زبير بودند و انصار ابو دجانة و حارث بن صمّة و حباب بن منذر و عاصم بن ثابت و سهل بن حنيف بودند . هيچ يك از ايشان در جنگ احد كشته نشد و ديگر مسلمانان همگى گريختند و پيامبر ( ص ) از پى آنان ايشان را فرا مى خواند و برخى از مسلمانان نزديك مهراس رسيدند . واقدى همچنين مى گويد : عتبة بن جبير ، از يعقوب بن عمير بن قتادة برايم نقل كرد كه مى گفته است ، به روز جنگ احد سى مرد همراه پيامبر ( ص ) پايدارى كردند و هر يك از ايشان مى گفت : جان و آبروى من فداى جان و آبروى تو باد ، و سلام بر تو باد ، سلام جاودانه نه براى بدرود .
مى گويد [ ابن ابى الحديد ] : در مورد عمر بن خطاب اختلاف است كه آيا در
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 256
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص٢٥٦