شتابان و دوان دوان برگشت و خود را به پيامبر ( ص ) كه در حال آراستن صفهاى خود بود رساند و همين كه گروهى از ياران پيامبر ( ص ) كشته شدند ، عبد الله بن ابى شاد شد و سرزنش آشكار ساخت و گفت : محمد از من نافرمانى و از كسانى كه انديشه ندارند فرمانبردارى كرد .
پيامبر ( ص ) شروع به آراستن صفهاى ياران خويش كرد ، پنجاه مرد تير انداز را به سرپرستى عبد الله بن جبير بر كوه عينين گماشت و گفته شده است فرمانده آنان سعد بن ابى وقاص بوده است و حال آنكه همان عبد الله بن جبير درست است . كوه احد را پشت سر خويش و دهانه عينين را بر جانب چپ و مدينه را رو به روى خود قرار دادند ، مشركان آمدند و مدينه را پشت سرخويش و احد را رو به روى خود قرار دادند و گفته شده است پيامبر ( ص ) عينين را پشت سر خويش قرار داده و پشت به آفتاب ايستاده است و مشركان رو به آفتاب بودهاند . ولى همان سخن اول در نظر ما ثابت است كه احد پشت سر پيامبر قرار داشته است و آن حضرت روى به مدينه بوده است .
گويد : پيامبر ( ص ) نهى فرمود كه پيش از فرمان او كسى جنگ را آغاز كند . عمارة بن يزيد بن سكن گفت : با آنكه كشتزارهاى اوس و خزرج مورد چرا قرار گرفته و از ميان رفته است هنوز هم ضربه نزنيم . مشركان صفهاى خود را آراستند . بر ميمنهء خود خالد بن وليد و بر ميسرهء خود عكرمة بن ابى جهل را گماشتند . دويست سوار كار داشتند كه بر آنان صفوان بن اميه و گفته شده است عمرو بن عاص را گماشتند و بر تير اندازان خود كه يك صد تن بودند عبد الله بن ابى ربيعه را فرماندهى دادند . رأيت خود را بر طلحة بن ابى طلحة سپردند و نام ابو طلحه عبد الله بن عبد العزى بن عثمان بن عبد الدار بن قصى است .
در اين هنگام ابو سفيان فرياد برآورد كه اى پسران عبد الدار ما مى دانيم كه شما براى پرچمدارى از ما سزاوارتريد و آنچه روز بدر بر سر ما آمد از سرنگونى پرچم بود و مسلمانان هم از پرچم خود به پيروزى رسيدند ، اينك شما فقط مواظب پرچم خود باشيد و ما را با محمد وا گذاريد كه ما قومى خونخواه و تن به مرگ دادهايم و خونى را كه هنوز تازه است مطالبه مى كنيم . و گفت : چون پرچمها سرنگون شود ديگر دوام و قوامى نخواهد بود . بنى عبد الدار از سخنان ابو سفيان خشمگين شدند و گفتند مگر ما پرچم خويش را رها مى كنيم ، هرگز چنين نخواهد بود و در مورد حفاظت پرچم به زودى
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 195
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١٩٥