( 1 ) از كتاب حدود
( 2 ) در حد محارب و سارق
( 3 ) 1 - عبيد اللَّه بن اسحاق مدائنى گويد : از حضرت رضا عليه السلام پرسيده شد تفسير آيه شريفه :
إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا
. . .
أَوْ يُنْفَوْا مِنَ الْأَرْضِ
چيست ؟ و چه كارى بايد مرتكب شود تا مستوجب اين عقوبت شود .
حضرت رضا عليه السلام فرمود : هر گاه با خدا و رسولش جنگ كرد و در زمين توليد فساد و ناامنى كرد و ليكن مرتكب قتل نشد و مال كسى را هم نگرفت در اين صورت از آن منطقه و شهر تبعيد ميگردد .
راوى گويد : عرض كردم چگونه تبعيد مىشود ؟ فرمود : در آن شهرى كه مرتكب فساد شده به شهر ديگرى تبعيد ميگردد و براى اهالى آن شهر نوشته مىشود با او معامله و رفت و آمد نكنند ، و اگر خواست تزويج كند به او زن هم ندهند .
تا مدت يك سال با وى چنين رفتار مىشود ، اگر از آن شهر بيرون شد و به شهر ديگر رفت براى آنها هم همين طور نوشته مىشود ، تا يك سالش به پايان رسد .
راوى گويد : گفتم : اگر از آن شهر خارج شد و به سرزمين مشركين رفت و خواست در آن جا ساكن شود فرمود : اگر در زمين شرك جاى گرفت با آنها جنگ مىشود .