ميكرد ، ( 1 ) و شب هنگامى كه در بستر قرار ميگرفت آيات قرآن را تلاوت مىفرمود .
و هر گاه به آيهاى كه در آن از بهشت و يا دوزخ سخن رفته بود ميگذشت گريه ميكرد ، و از خداوند درخواست بهشت ميفرمود ، و از آتش دوزخ استفاده ميكرد .
امام رضا صلوات اللَّه عليه بسم اللَّه را بلند قرائت ميفرمودند ، و در همه نمازهاى شب و روز اين سنت را انجام ميدادند .
و هر گاه از قل هو اللَّه احد فارغ ميشد ، آهسته ميفرمود : « اللَّه احد » و پس از اينكه سوره را تمام ميكرد ميفرمود : كذلك اللَّه ربنا ، و اين جمله را سه بار تكرار مىكرد .
و هر گاه سورهء جحد را قرائت ميكرد آهسته ميگفت : « يا ايها الكافرون » و هنگام فراغت از سوره ميگفت : « ربى اللَّه و دينى الاسلام » اين جمله را سه بار تكرار ميكرد .
هر گاه سورهء و التين و الزيتون را قرائت ميكردند ، پس از فراغت از سوره ميفرمودند :
« بل و انا على ذلك من الشاهدين » و هنگامى كه سورهء لا اقسم بيوم القيامة را تلاوت مىكردند پس از تمام شدن سوره ميفرمودند : « سبحانك اللهم » و در سورهء جمعه اين آيه را چنين قرائت ميفرمودند :
« قُلْ ما عِنْدَ اللَّهِ خَيْرٌ مِنَ اللَّهْوِ وَ مِنَ التِّجارَةِ
( للذين اتقوا )
وَ اللَّهُ خَيْرُ الرَّازِقِينَ » .
هنگامى كه از قرائت سورهء حمد فارغ ميشد ميفرمود :
« الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ » . *
و هر گاه سورهء
سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى
را تلاوت ميكرد ميگفت : سبحان ربى الاعلى ، و هر گاه
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا *
را قرائت ميكرد ميفرمود : لبيك و اين جملهها را آهسته ميفرمود .
حضرت رضا عليه السلام هر گاه وارد شهرى ميشد ، مردم پيرامون او را