( 1 ) آنان كه اهل حق بودند ثابت ماندند ، و كسانى كه اهل نفاق و كفر بودند بر جهالت خود افزودند ، و دندانهاى خود را به هم فشار دادند ، سخنان و گفتگوهائى آغاز كردند و بانك و فرياد برآوردند و بر كفر خود افزودند .
گروهى نيز در آن روز با زبان خود اقرار و اعتراف كردند در حالى كه دلهاى آنها هرگز يقين و ايمان نداشت ، و جماعتى هم با دل و زبان تصديق كردند و اذعان نمودند .
( 2 ) در فضيلت محرم و عاشوراء
( 3 ) 24 - حسين بن فضال گويد : حضرت رضا ( ع ) فرمود : هر كس حوائج خود را در روز عاشورا ترك كند خداوند حوائج دنيا و آخرت او را روا مىكند ، هر كس روز عاشورا را روز مصيبت و حزن خود قرار دهد خداوند او را روز قيامت خوشحال و شادمان مىكند و در بهشت با ديدن ما ديدگانش روشن مىگردد .
و اگر كسى روز عاشورا را روز فعاليت كند و براى خود اندوخته تهيه نمايد از آن ذخائر استفاده نخواهد كرد ، و در روز قيامت با يزيد و عبيد اللَّه و عمر بن سعد عليهم اللعنة محشور خواهد شد .
( 4 ) 25 - ابراهيم بن ابى محمود گويد : حضرت رضا ( ع ) فرمود : مردمان جاهلى در محرم جنگ را حرام مىدانستند ، و ليكن خون ما در آن ماه حلال شد و احترام ما هتك گرديد ، و فرزندان و زنان ما در آن اسير شدند ، و خيمههاى ما را در آن آتش زدند ، و اموال ما را در آن غارت كردند ، و حرمت رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله را نگاه نداشتند .
روز حسين عليه السلام ديدگان ما را زخم كرد و اشكهاى ما را جارى ساخت و عزيزان ما را خوار نمود ، اى زمين كربلا براى ما محنت و غم و بلا باقى گذاشتى ، و