هر كس داراى ايمان ثابت باشد اين ايمان تا روز قيامت مستقر خواهد بود ، و اگر ايمان عاريه باشد خداوند قبل از مرگ آن را از صاحبش خواهد گرفت .
( 1 ) 45 - ابو نصر بزنطى از حضرت رضا ( ع ) روايت كرده كه آن حضرت در تفسير آيه مباركه
وَ آتُوا حَقَّهُ يَوْمَ حَصادِهِ
فرمود :
اگر كسى با دو كف خود صدقه بدهد اسراف كرده است ، پدرم هنگامى كه وقت چيدن زراعت ميشد چون ميديد يكى از غلامانش با دو كف دست خود به فقراء گندم ميدهد فرياد ميزد : با يك دست بدهيد و مشت خود را پر كنيد و به مستحقين برسانيد ، و اگر ميخواستند گندم را همانطور كه در سنبل بود بدهند ميفرمود مشت مشت بدهند .
و در روايت ديگرى آمده كه سعد بن سعد از حضرت رضا پرسيد اگر در روز چيدن و درو كردن محصولات مستحقين نباشند بايد چه كار كرد ؟ .
فرمود : بر گردن آنها چيزى نيست .
( 2 ) 46 - حمدان بن سليمان نيشابورى گويد : از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم تفسير آيه شريفه
فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ
را بيان فرمائيد .
فرمود : هر كس را خداوند متعال بخواهد بوسيله ايمانش در دنيا به طرف بهشت در آخرت هدايت كند به او شرح صدر ميدهد تا تسليم اوامر خداوند متعال بشود و به پروردگار اعتماد داشته باشد و به ثوابى كه خداوند به او وعده كرده مطمئن گردد .
و هر كس را بخواهد گمراه كند و او را از بهشت خود دور گرداند براى آن است كه وى در دنيا كفران ورزيده است و در نتيجه دلش تنگ شده به اندازهاى كه در كفر خود شك مىكند و در معتقدات خود مضطرب ميگردد ، كارش به جايى ميرسد كه