محل سهم غارمين كه در بيت المال هست قرض او را ميدهند .
( 1 ) اگر آن وام را در اطاعت خداوند مصرف كرده امام ميپردازد ، و اگر در معصيت و نافرمانى پروردگار مصرف كرده باشد امام از پرداخت آن دين خوددارى مىكند .
راوى گويد : عرض كردم : پس تقصير اين مردى كه وى را امين دانسته و قرض به او داده چيست و از كجا ميدانست كه وى مال را در طريق معصيت خرج مىكند و يا در اطاعت خداوند مصرف مينمايد ؟ .
حضرت رضا عليه السلام فرمود : كوشش مىكند از مديون چيزى بدست آورد و از او بگيرد .
( 2 ) 24 - ابن فضيل گويد : از حضرت رضا عليه السلام پرسيدم تفسير
إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ أَوْ آخَرانِ مِنْ غَيْرِكُمْ
را بيان فرمائيد .
فرمود : دو نفر از مسلمانان و دو نفر از اهل كتاب ، و اگر از اهل كتاب كسى پيدا نشد از مجوس بايد باشد ، زيرا رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله با مجوس مانند اهل كتاب رفتار ميكرد .
موضوع اين آيه شريفه از اين قرار است كه هر گاه مرد مسلمانى در سرزمين غربت درگذرد بايد در هنگام مرگ دو نفر مسلمان را در وصيت خود گواه بگيرد ، و اگر چنانچه در آن منطقه مسلمانى پيدا نشد ، دو نفر از اهل كتاب را به شهادت ميطلبد .
( 3 ) 25 - حسن بن على بن فضال گويد : از حضرت رضا عليه السلام از تفسير آيه
اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ
و
مَكَرُوا وَ مَكَرَ اللَّهُ
و
يُخادِعُونَ اللَّهَ وَ هُوَ خادِعُهُمْ
سؤال كردم .