( 1 ) هر كس به مدلول وصيت عمل نكند و از حدود خود تجاوز نمايد ، به خود ستم كرده است ، و هر كس ، راه صواب را در پيش بگيرد و حدود وصيت مراعات كند به خويشتن نيكى نموده است و خداوند متعال به بندگان خود هرگز ستم روا نميدارد و سلام و رحمت خداوند بر محمد صلى اللَّه عليه و آله باد .
هيچ حاكم و فرمانروائى و يا اشخاص ديگرى حق ندارند وصيت نامه مرا كه زيرش را مهر كردهام پاره كند و آن را از اعتبار بياندازد ، هر كسى مرتكب اين عمل گردد به لعنت پروردگار و خشم و غضب وى گرفتار شود و هم مورد لعن همه پيغمبران و فرشتگان و مؤمنان قرار گيرد ، اين وصيتنامه را حضرت ابو ابراهيم ( ع ) با خط خود نوشت و آن را با مهر خود رسميت داد و گواهان هم بر متن وصيت گواهى دادند .
يزيد بن سليط گويد : در هنگام شهادت حضرت موسى بن جعفر عليهما السلام ابو عمران طلامى قاضى مدينه منوره بود ، برادران موسى بن جعفر فرزندش عباس بن موسى را نزد قاضى مدينه فرستادند تا در مورد وصيت موسى بن جعفر با او گفتگو كند ، عباس بن موسى گفت : در زير وصيت نامه پدرم گنجى نهان است و ميخواهند آن را از ما پنهان كنند ، پدر ما تمام اختيارات را به او داده است و ما را در فقر و پريشانى گذاشته است ، و من دوست ندارم اكنون همه چيز را در اين مجلس بازگو كنم .
در اين هنگام ابراهيم بن محمد كه در مجلس قاضى بود متوجه عباس شد و گفت :
مطلبى گفتى كه ما هرگز او را از تو قبول نميكنيم و گفتههاى تو قابل تصديق نيست ، و تو در نزد ما شخص قابل اعتماد و مورد توجهى نيستى ، ما تو را از كودكى و جوانى و تا اكنون كه بزرگشدهاى مىشناسيم ، پدرت تو را از همگان بهتر مىشناخت ،
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 39
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٣٩