و هوس خود قرار دهد .
( 1 ) البته معلوم است در اين گونه جامعه كه حق و حقيقت و انصاف در آن نيست فساد بزرگى پديد مىآيد . و مردم مانند درندگان بر يك ديگر خواهند پريد و اموال و نواميس مورد تجاوز مفسدين و بدكاران قرار خواهند گرفت .
در اين هنگام مردم همديگر را خواهند كشت و بدون جرم و گناه خون عدهاى ريخته خواهد شد ، در نتيجه اين بىبند بارى و فساد و لجام گسيختگى ، دنيا ويران خواهد شد و مردم هلاك شده و در زندگى فساد توليد خواهد شد .
دوم خداوند متعال حكيم است و حكيم كسى را گويند كه جامعه را از فساد و تباهى بازدارد و مردم را به صلاح و شايستگى دعوت كند ، و از ظلم و ستم بازداشته و از زشتيها نهى فرمايد .
تحظير از فساد و امر به صلاح و نهى از فواحش در صورتى است كه مردم به خداوند اقرار و اعتراف كنند ، و آمر و ناهى را بشناسند ، و اگر مردم به خداوند اقرار نكنند و خداپرست نشوند چيزى آنها را از فساد بازنمىدارد و به طرف صلاح و رستگارى هدايت نميگردند .
سوم ما مشاهده ميكنيم كه مردم بسيارى از اعمال زشت را در نهان و دور از انظار انجام ميدهند ، و اگر چنانچه اقرار به خداوند و ترس از او نبود هيچ كس در خلوت دست از فساد نميكشيد و به هيچ فردى هم اعتناء نميكرد و همواره در پنهانى مرتكب معصيت و شهوترانى ميشد و گناهان كبيره را انجام ميداد .
زيرا مردم از اعمال و افعال او اطلاع نداشتند و او آزادانه هر كارى ميخواست ميكرد .
در اين صورت مردم در نهان بحقوق همديگر تجاوز ميكردند و هيچ كس
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 279
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٢٧٩