ابن جعفر و گروهى از آل ابو طالب را احضار كرد ، ( 1 ) و جسد امام عليه السلام را كه آثارى در آن ديده نميشد به آنان نشان داد .
سپس گريه كرد و گفت : اى برادر بسيار سخت است كه تو را در اين حالت مشاهده كنم ، و دوست داشتم قبل از تو بميرم ، و ليكن خداوند مشيت خود را انجام داد .
مامون بسيار جزع و فزع مىكرد و اظهار اندوه و ناراحتى مينمود .
مامون همراه جنازه امام رضا عليه السلام از خانه بيرون شد و خود در حمل جنازه شركت كرد و تا كنار قبرى كه براى او تهيه كرده بود آمد .
مامون دستور داد در كنار قبر پدرش هارون الرشيد قبرى حفر كردند و امام رضا عليه السلام را در آن دفن نمودند .
( 2 ) حسن بن على خفاف از ابو الصلت هروى روايت كرده كه گفت : مامون نزد على بن موسى الرضا آمد و ميخواست از وى عيادت كند .
مامون مشاهده كرد كه امام رضا عليه السلام به خود مشغول است ، و از درد رنج ميبرد .
مامون گفت : بر من بسيار گران است كه تو را در اين حال مشاهده ميكنم ، و دوست نداشتم بعد از تو زندگى كنم ، و در بقاء تو آرزوها داشتم .
سختتر از همه اين است كه مردم مرا بكشتن تو متهم ميكنند ، در صورتى كه خدا ميداند من در اين جريان تقصيرى ندارم .
بعد از اين مامون از نزد آن جناب بيرون شد ، و امام رضا عليه السلام درگذشت .
پيش از اينكه قبرى براى امام رضا حفر شود مامون آمد و دستور داد در كنار قبر پدرش هارون قبرى حفر كردند ، سپس مامون طرف ما آمد و گفت : صاحب
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 207
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص٢٠٧