پس از مدت گفتگو قرار شد كه خلافت بعد از مأمون در اختيار او قرار گيرد .
( 1 ) كمال الدين بن طلحه گويد :
ما قبلا در بارهء امير المؤمنين على و زين العابدين بحث كرديم ، و اينك على الرضا سومين على از اهل بيت مىباشد ، هر كسى در بارهء اين على دقت كند و نيك بيانديشد درمىيابد كه او وارث آن دو على بوده است .
اين على داراى ايمانى ريشهدار و مقامى بلند و موقعيتى عظيم ، و شخصيتى عاليقدر بود ، به جهت كثرت اعوان و انصار و علم و فضلش مأمون او را گرامى داشت و مقام خلافت را كه بالاترين شرف و فضيلت بود به او عطا كرد .
مأمون على بن موسى الرضا را در سلطنت و حكومت خود شركت داد ، و علنا در حضور رجال مملكت و بزرگان ملت بنام او خطبه خواندند و از مردم بيعت گرفتند وى علاوه بر اين دختر خود را نيز به آن جناب تزويج نمود .
على بن موسى داراى مناقبى بلند و صفاتى برجسته و فضائلى آسمانى بود ، ريشههاى خانوادگى و پيوند هاشمى و خوى و خصلت عربى آن جناب بر همگان واضح و روشن بود .
هر چه از اخلاق پسنديده و مناقب عاليهء وى گفتگو شود باز شطرى از عظمت و بزرگى او را نتوان تحرير كرد ، يكى از فضائل و مناقب مخصوص آن حضرت كه حاكى از مقام بلند و ارجدار او در جامعه اسلامى است اين است كه مأمون وى را بعنوان ولايتعهدى برگزيد و خلافت را بعد از خود به او واگذار كرد .
گروهى كه در حاشيه مأمون بودند ترسيدند كه مبادا خلافت از خاندان بنى عباس خارج شده و در دست بنى فاطمه قرار گيرد ، از اين رو با رضا دشمنى آغاز كردند .
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 179
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص١٧٩