بسر برد .
( 1 ) حافظ قندزى گويد :
ابن مسكويه در كتاب نديم الفريد گفته : مأمون براى بنى عباس نامهاى نوشت و مضمون نامه از اين قرار بود .
امير المؤمنين از مندرجات نامه شما اطلاع حاصل كرد ، خداوند متعال محمد ( ص ) را پس از مدتى كه در ميان مردم پيامبرى نبود مبعوث فرمود ، نخستين كسى كه به او ايمان آورد دختر خويلد بود ، پس از آن على بن ابى طالب در حالى كه هفت سال داشت و هرگز به خداوند كافر نشده بود ايمان آورد .
پدرش ابو طالب از رسول خدا سرپرستى كرد ، و همواره او را از دشمنانش نگهدارى نمود و نگذاشت به او آزارى برسد .
پس از اينكه ابو طالب درگذشت مشركين اجتماع كردند و تصميم گرفتند او را بكشند ، حضرت رسول به مدينه مهاجرت كرد و انصار از او پذيرائى كردند ، هيچ كسى مانند على بن ابى طالب در راه او فداكارى نكرد .
وى در جاى رسول خدا خوابيد و جان خود را فداى او كرد ، پيغمبر هر گاه لشكرى تجهيز ميكرد او را امير لشكر قرار ميداد ، و احدى را بر او امارت و رياست نبخشيد .
على بن ابى طالب از همگان بيشتر با مشركين جهاد كرد و در راه خداوند به جنگ و قتال پرداخت ، و احكام دين را از همه بيشتر و بهتر مىفهميد .
رسول اللَّه او را در غدير خم بعنوان ولايت و خلافت به مردم معرفى كرد ، و او همان است كه خيبر را فتح كرد و عمرو بن عبد ودّ را از پا درآورد .
حضرت رسول ( ص ) هنگامى كه بين اصحاب خود عقد برادرى بست ، او را
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 176
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص١٧٦