كه ميخواستند وليعهد او باشند و از اين رو با حضرت رضا دشمنى مىكردند ، و عدهاى روى حسد با وى مخالفت داشتند .
( 1 ) بعضى از اين مخالفين و حساد به مامون گفتند : از خداوند بترسيد و به او پناه ببريد ، و خلافت را از خاندان خود خارج نكنيد و به فرزندان على ندهيد .
تو اين جادوگر فرزند جادوگر را اين جا آوردى ، وى مردى گوشهگير بود تو او را ظاهر كردى و به مردم معرفى نمودى او مردى عادى بود تو او را بالا بردى و مقام به او دادى ، وى فراموش شده بود تو وجود او را به ياد مردم آوردى .
وى اينك به جهت نزول باران موقعيتى پيدا كرده و او را عنوان تفاخر و مباهات قرار داده است .
اكنون ما ميترسيم اين مرد خلافت را از خاندان عباس خارج كند ، بلكه احتمال مىرود كه با سحر خود نعمت تو را نيز زائل كند و موقعيت تو را از بين ببرد ، و بر كشور تو تسلط پيدا نمايد ، آيا كسى مانند تو اين همه جنايت كرده و با دست خود اساس حكومت و خلافت خود را متزلزل ساخته ، و راه را براى ديگران باز كرده است .
اكنون بايد در اين مورد چاره انديشى كرده و جلو او را بگيرى .
مامون گفت : فعاليت اين مرد از ما پوشيده بود و او مردم را به طرف خود دعوت مىكرد ، ما تصميم گرفتيم او را وليعهد خود قرار دهيم ، تا همواره بنفع ما باشد ، و اعتقاد به خلافت و سلطنت ما پيدا كند ، و كسانى كه شيفته او شدهاند دريابند كه وى اهل دنيا بوده و هرگز از دنيا روگردان نبوده است .
ما ترسيديم اگر او را به حال خود ، واگذاريم ، بر ضد ما فعاليت كند و ما را از ميدان بيرون سازد و ما نتوانيم جلو او را بگيريم .
ما اينك در بارهء او انجام داديم آنچه را كه مىخواستيم ، و اگر در اين باره
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 147
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص١٤٧