( 1 ) رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله فرمود : اگر خداوند متعال به بندهاى فضل و عنايتى كرد آن بنده بايد دنبال آن برود ، و سزاوار نيست زهد بورزد و آن فضل و عنايت را ناديده بگيرد .
گفته شد : يا رسول اللَّه فلان شخصى كه مرتكب گناه شد هلاك گرديد ، حضرت رسول فرمود : خداوند گناه آن شخص را آمرزيد و عاقبت او را به نيكى پايان داد و پروردگار گناهان او را تبديل به نيكى نمود .
آن مرد مورد نظر يكى از روزها در راهى ميگذشت ، وى در بين راه مشاهده كرد مؤمنى به خواب رفته و عورتش بدون اينكه متوجه باشد ظاهر گرديده است ، وى عورت آن مرد مؤمن را پوشانيد و او را براى اينكه خجالت نكشد مطلع نساخت .
پس از آن مرد مؤمن از اين جريان اطلاع پيدا كرد ، و به او گفت : خداوند ثواب تو را افزون كند ، و جاى نيكوئى در آخرت تو را ارزانى نمايد ، و در هنگام حساب بر تو آسان گيرد .
پروردگار دعاى آن مرد را در بارهء وى مستجاب كرد و پايان زندگى او را به نيكى ختم نمود .
گفتهء حضرت رسول صلى اللَّه عليه و آله به اين مرد رسيد ، و او توبه كرد و از گناهان خود پشيمان شد ، و مشغول طاعت و عبادت گرديد .
چند روزى از اين جريان گذشت گروهى از مشركين به طرف مدينه حمله آوردند و مشغول قتل و غارت شدند ، حضرت رسول ياران خود را به جنگ آنان فرستاد كه اين مرد يكى از آنها بود ، و او در جنگ به شهادت رسيد .
حضرت جواد عليه السلام فرمود : خداوند ببركت دعاء حضرت رضا صلوات اللَّه عليه بركت خود را در شهرها نازل فرمود ، در اطراف مامون چند نفرى بودند
اخبار و آثار حضرت امام رضا ( ع ) ( فارسي ) — صفحة 146
مساهمون: عزيز الله عطاردى
ص١٤٦