و از نجاشى مىخواهد كه از ايشان نيكو پذيرايى كند . « 1 » ملاحظه مىشود كه اين سند تاريخ ندارد و معلوم نيست كى ارسال شده ، آن را بايد از نامههاى سال ششم يا هفتم هجرى به حساب آورد ؛ زيرا مىدانيم كه مهاجران حبشه در آستانهء بازگشت بودند و جاى آن نيست كه پذيرايى نيكى در مورد آنان درخواست شود و نيز اين نامه را نمىتوان در موضوع دعوت به اسلام تصور كرد ؛ زيرا در نامهء ديگرى كه حضرت ، نجاشى را دعوت به اسلام مىفرمايد آيهء
يا أَهْلَ الْكِتابِ تَعالَوْا إِلى كَلِمَةٍ سَواءٍ
« 2 » آمده كه اصحاب سيره برآنند ، نامههاى دعوت به اسلام با اين آيه آغاز مىشده است ، حال آنكه در نامهء مورد بحث ، اين آيه نيامده است .
همچنين در نامهاى كه ادعا مىشود يا گمان مىرود كه از سوى نجاشى براى پيغمبر باشد و در آن اشاره به تزويج ام حبيبه براى پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله شده است ، حميد اللّه آن نامه را ساختگى مىداند كه جز در تأليفات متأخر ديده نشده است . « 3 »
از نامهها كه بگذريم ، طبرى به نقل از ابن اسحاق مىآورد كه نجاشى فرزند خود را با شصت مرد حبشى به سوى مدينه نزد حضرت فرستاد كه وسط دريا غرق شدند . « 4 »
حميد اللّه - شايد به حق - در صحت اين خبر نيز شك كرده است . « 5 »
ظاهرا رابطهء پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله و نجاشى تنها از راه مكاتبه نبوده بلكه هدايايى نيز بين آنها رد و بدل مىشده است . نجاشى علاوه بر هزينه مهريه و جهيزيه ام حبيبه به نيابت از پيغمبر صلّى اللّه عليه و إله « 6 » به همين مناسبت ، جامههايى شامل پيراهن و شلوار و عمامه
هامش
( 1 ) . همان ، ص 99 ، عون قاسم الشريف : نشأة الدولة الاسلامية ، قاهره ، بيروت ، 1401 ه ق ، 1981 م ، ص 98 - 91 .
( 2 ) . آل عمران ، آيه 64 .
( 3 ) . حميد اللّه : الوثائق ، ص 31 .
( 4 ) . تاريخ الطبرى ، 2 / 653 ؛ الكامل فى التاريخ ابن اثير ، 2 / 213 .
( 5 ) . حميد اللّه : الوثائق ، ص 106 .
( 6 ) . ابن سعد : الطبقات ، 1 / 208 و 97 و 98 ؛ بلاذرى : الانساب ، 1 / 438 ؛ محمد بن حبيب : المحبّر ، بيروت ، بيتا ، 76 ؛ ابن سيد الناس : عيون الاثر ، 1 / 119 .