تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 97
و امّا الكفالة : فيشترط فيها رضى الكفيل و المكفول له خاصة و فى اشتراط الاجل قولان و تعيين المكفول و على الكافل دفع المكفول او ما عليه و من اطلق غريماً ( 29 - كتاب كفالت ) بيست و نهمين كتاب فقهى كتاب كفالت است : معناى لغوى آن : كلمهء كفالت اسم مصدر و به معناى ضمانت است عرب مىگويد : كَفِلَ فلان الرجل اى ضمنه يا كفل فلان المال اى ضمنه و جمع آن كفالات است . معناى اصطلاحى آن : كفالت هم در حقيقت يك نوع ضمانت است كه در عرف مردم آن را ضمانت تن گويند يعنى فردى متعهّد مىشود كه هر وقت شخصى را كه ديگران به گردن او حق دارد خواستند احضار كنند اين كفيل آن شخص را بياورد و تسليم كند حالا براى حقوق مالى باشد از قبيل دين و . . . يا حقوق جانى باشد و كفالت يك نوع عقدى است كه ميان كفيل و مكفول له [ صاحب حق ] واقع مىشود و ايجاب آن از سوى كفيل بدين شرح است كفلت لك نفس فلان يا انا كفيل لك باحضاره و . . . شرائط صحت كفالت : 1 - بايد كفيل بالغ - عاقل - مختار - قاصد ، رشيد و متمكّن از احضار مكفول عنه باشد امّا در ناحيهء مكفول له اين امور شرط نيست . 2 - كفالت نيز همانند حواله بر سه ركن استوار است با اين تفاوت كه در باب حواله رضايت مديون معتبر بود و در اينجا رضايت وى معتبر نيست بلكه رضايت كفيل و طلبكار تنها كه باشد كافى است .