و لا يثبت إلّا بالتراضى و دية شبيه العمد من الابل ثلث و ثلاثون بنت لبون و ثلاث و ثلاثون حقّه و أربع و ثلاثون ثنية طروقة الفحل او ما ذكرناه من مال الجاني و تستأدي في سنتين و دية الخطا من الإبل عشرون بنت مخاض و عشرون ابن لبون و ثلاثون بنت لبون و ثلاثون حقة او ما ذكرناه في باقي الأصناف .
و تؤخذ من العاقلة في ثلث سنين و دية المرأة النصف من ذلك و دية الذمّي ثمانمائة درهم و الذميّة اربعمائة درهم و دية العبد قيمته ما لم يتجاوز
شرح
3 - چنانچه اشاره شد در جنايات عمدى تا طرفين راضى نشوند نوبت به ديه نمىرسد .
4 - ديه قتل شبيه به عمد نيز همان شش چيز است كه در قتل عمد محض گفتيم با اين تفاوت كه در اينجا از صد شتر بايد سى و سه شتر بنت لبون و سى و سه حقّه و سى و چهار ثنيّه نر بايد داد و تفاوت ديگر اينست كه اين ديه در دو سال ادا مىشود .
5 - ديه شبيه عمد نيز مانند عمد محض از مال خود جانى است نه عاقلهء او .
6 - ديهء قتل خطا نيز همان شش امر است منتهى از صد شتر بايد بيست بنت مخاض و بيست بنت لبون نر و سى بنت لبون ماده و سى حقه بدهد [ معانى تمام اين كلمات در كتاب زكات تفصيلًا بيان شد . ]
7 - ديهء قتل خطا از عاقلهء جانى گرفته مىشود و در مدت سه سال پرداخت مىشود .
8 - ديهء زن در تمام موارد مذكور نصف ديهء مرد است .
9 - ديهء كافر ذمّى اگر مرد باشد هشتصد درهم و اگر زن باشد چهارصد درهم است .
10 - ديهء بندگان همانا قيمت واقعى آنها است كه بايد به مالك پرداخت شود