تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 426
الفصل الأول : القتل امّا عمد و هو ان يقصد بفعله الى القتل كمن يقصد قتل انسان بفعل صالح له و لو نادراً او يقصد الى فعل يقتل غالباً و ان 1 - قتل بطور كلّى قتل و كشتن انسان ديگرى را به يكى از سه صورت متصوّر است : 1 - قتل عمدى . 2 - شبيه عمد و شبه خطا يا ميانه . 3 - قتل خطئى . اما قتل عمد عبارت است از اينكه يا قاتل قصد كند با فعلش قتل و كشتن را يعنى به قصد كشتن بسوى او هدفگيرى كند مثل كسى كه قصد دارد كشتن انسانى را آن هم با عملى كه صلاحيت دارد براى كشتن هر چند به ندرت كشنده باشد مثل چاقو كه از آلات قتّاله است ولى به ندرت . و يا اينكه قصد كند فعلى را كه غالباً و در نوع موارد كشنده است كه اين فعل را روى فلانى انجام دهد هر چند قصد قتل و كشتن نداشته باشد مثلًا با نيزه يا شمشير او را بزند و يا از بالاى بلندى سنگ عظيم را بر مغز او فرود آورد و . . . پس قتل عمدى محض به عقيدهء علّامه به يكى از دو صورت تحقّق مىيابد كه مانعة الخلو هستند : 1 - قصد القتل و لو آلت قتاله نباشد غالباً . 2 - قتاله بودن آلت و لو قصد قتل نداشته باشد پس قتل عمدى چهار صورت پيدا مىكند :