كان المنعم متعدداً تشاركوا و لو عدم فالاقرب انتقال الولاء إلى الابوين و الاولاد الذكور فان فقدوا فللعصبة و لو كان المنعم امرأة انتقل الى عصبتها دون اولادها و لا يرث الولاء من يتقرب بالام و لا يصح بيعه و لا هبته و لا اشتراطه في بيع و جرّ الولاء صحيح فلو حملت المعتقة بعد العتق من مملوك آخر فولائه لمولاها فاذا اعتق الاب انجرّ الولاء الى معتق أبيه فان فقد فلأبويه و اولاده الذكور فان فقدوا فللعصبة فان
شرح
3 - و اگر در هنگام مرگ اين عتيق آن موالى زنده نباشند بلكه پيش از بنده از دنيا رفته باشند حكم اينست كه ميراث اين عبد به پدر و مادر و اولاد ذكور آن مولا مىرسد و اگر اينها هم از پيش مرده باشند ميراث اين بنده به عصبهء مولا يعنى خويشان ذكور پدرى او مانند برادر پدرى و عموى آزادكننده مىرسد .
4 - و اگر آزادكننده زن باشد و پيش از بنده از دنيا رفته باشد مال بنده به اولاد اين زن نمىرسد بلكه به عصبهء او يعنى خويشان پدرى او مىرسد و خويشان مادرى سهمى ندارند .
5 - حق ولاء حقى است براى آزادكننده نسبت به آزاد شونده و صاحب حق نمىتواند آن را به ديگرى بفروشد يا هبه كند يا در ضمن معاملهاى شرط كنند انتقال آن را به ديگرى ولى پس از مردن صاحب حق اين حق ولاء به خويشان پدرى او منتقل مىشود .
6 - سرايت كردن و تعديهء ولاء صحيح است فى المثل كنيزى آزاد شده و پس از آزادى همسر بندهاى شده و از وى آبستن گشته فرزندى آورد آن فرزند آزاد است و آزادكننده ما در اين كودك مولاى خود كودك نيز هست البته تا پدرش بنده است و اگر آن بنده كه پدر فرزند است آزاد شود ولاى فرزند از آزادكننده مادر به آزادكننده پدر منتقل مىشود و اگر آزادكننده پدر در هنگام مرگ اين كودك نباشد ارث فرزند به پدر و مادر و اولاد ذكور آزادكننده پدر مىرسد و اگر آنها هم نباشند به اقوام