و الباقي للمتقرّب بهما و سقط المتقرّب بالاب .
و للزوج او الزوجة نصيبه الاعلى و للمتقرب بالام ثلث الاصل و الباقي للمتقرّب بهما او بالاب و يقوم اولاد العمومة و العمات و الخئولة و الخالات مقام آبائهم مع عدمهم و يأخذ كل منهما نصيب من يتقرّب به واحداً كان او اكثر و الاقرب يمنع الابعد الا في صورة واحدة و هي ابن
شرح
نبودشان سهم ابىها مىشود البته به نسبت متفاوت كه عمو دو برابر عمّه مىبرد .
11 - زن يا شوهر ميت با طبقه سوم هم نصيب اعلاى خود را مىبرند و اگر نقصى وارد شود بر سهام عموها و عمهها وارد مىشود نه بر خالو و خاله پس بايد سهم زن و شوهر را داد و ثلث خالو و خاله كه در حقيقت سهم مادر است نيز جدا كرد و باقيمانده هر چه هست به عمو يا عمه ابوينى يا ابى مىرسد .
12 - همانطورى كه اعمام و اخوال از طبقهء سوم هستند همچنين فرزندان آنها كه عمو زاده يا عمه زاده يا دائى زاده و خاله زاده ميت محسوب مىشوند اينها هم از طبقه سوم هستند و با وجود آنها نوبت به طبقات بعدى نمىرسد منتهى اگر خود اعمام و اخوال باشند نوبت به اولادشان نمىرسد ولى اگر آنها نبودند اولاد آنان قائم مقام آنها شده و هر كدام سهم كسى را كه از آن طريق به ميّت منتسب مىشود صاحب مىگردند چه يك فرزند باشد و يا بيشتر فى المثل اگر از يك عمو چند فرزند و از عموى ديگر يك فرزند باقى باشد اين يكى به اندازه همه فرزندان عموى ديگر ارث مىبرد .
13 - و باز قانون كلّى اينست كه الاقرب يمنع الابعد يعنى با وجود اعمام و اخوال نوبت به اولادشان نمىرسد و با وجود اولاد اعمام و اخوال نوبت به نوادگان اعمام و اخوال نمىرسد و هكذا هر نزديكترى مانع دور تر از ارث است مگر در يك مورد و آن پسر عموى ابوينى يا عموى ابى ميت است كه در فقه شيعه ابن عمّ ابوينى بر عمّ ابى تقدم دارد و با وجود او نوبت به عموى ابى نمىرسد .