و الامة للوفات و لو كان بائنا اتمت عدة الطلاق و لا يجوز للزوج ان يخرج الرجعية من بيت الطلاق حتى تخرج عدتها الّا ان تأتى بفاحشة و لا لها ان تخرج الّا مع الضرورة و بعد نصف الليل و ترجع قبل الفجر و عليه نفقة عدتها و تعتد المطلقة من وقت ايقاعه و المتوفى عنها زوجها من حين البلوغ .
شرح
4 - اگر مولائى كنيز خود را پس از نزديكى آزاد كند عدّهاش از مولى سه طهر يا سه ماه است همانند زن آزادى كه طلاق بگيرد كه در بعضى سه طهر و در بعضى سه ماه بود .
5 - هرگاه مردى زنش را طلاق دهد و بعد در مدت عدّه بميرد چنانچه طلاق رجعى بوده بر زن معتدّه واجب است كه مانند زنان طلاق نگرفته چهار ماه و ده روز عده از سر گيرد و اگر طلاق بائن بوده همان عدّه طلاق را كه به آخر برساند كافى است .
6 - در دوران عده طلاق رجعى مرد حق ندارد خانم مطلقه را از منزلى كه در آن طلاقش داده بيرون كند تا زمانى كه عدّه وى سر آيد مگر اينكه عمل زشتى انجام دهد كه جهت اجراء حدود او را بيرون مىبرد و يا اينكه سبب آزار ساير اعضاء خانواده مرد شود كه در فرض اوّل به قدر اجراء حدّ او را بيرون مىبرند و در فرض دوّم خانه او را عوض مىكنند مگر توبه كند و از كرده خويش نادم گردد .
7 - در دوران عدّه بر خود زن هم حرام است كه از خانه طلاق بيرون رود مگر به قدر ضرورت نظير استحمام و . . . كه در اين فرض هم بايد پس از نيمه شب از منزل بيرون رود پيش از طلوع فجر صادق يعنى اذان صبح به خانه برگردد مگر آنكه ضرورت بيش از آن را اقتضا كند كه در اين فرض تا نصف روز هم اگر ضرورت طول كشد حق دارد و قرآن در اين رابطه مىفرمايد :لا تُخْرِجُوهُنَّ مِنْ بُيُوتِهِنَّ وَ لا يَخْرُجْنَ إِلَّا أَنْ يَأْتِينَ بِفاحِشَةٍ مُبَيِّنَةٍ« طلاق / 1 » .