تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 196
الفصل الرابع : فى المتعة : و يشترط فيها الايجاب و القبول من اهله و ذكر المهر و لا بد فيه من ذكر الاجل المعين و لو لم يذكر المهر بطل و لو لم يذكر الاجل فالاقرب البطلان و يحرم غير الكتابية من الكفار فصل چهارم : ازدواج موقت يا متعه قال اللَّه تعالى : فَمَا اسْتَمْتَعْتُمْ بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً « نساء / 24 » . چهارمين از مباحث كتاب نكاح مبحث ازدواج موقت يا نكاح منقطع يا نكاح مؤجل و يا متعه است ، متعه هم يك نوع ازدواج است منتهى مدتدار و در زمان معيّنى و با شرائط معينى و قبل از ورود در بحث مقدّمهاى را مىآوريم : جامعهء مسلمين با همهء فرق مختلفى كه دارد در اين اصل متفقالقولند كه ازدواج موقّت در اسلام تشريع و تأسيس شده و در صدر اسلام رايج بوده و كودكانى هم از اين طريق متولد شدند . قرآن مجيد در آياتى از جمله آيهء فوق الذكر به اين امر تصريح فرموده و جمهور مفسرين قرآن تصريح كردهاند كه منظور آيهء مذكور همان ازدواج موقّت است و اهل بيت عصمت و طهارت و به تبع آنها فقهاء شيعه در طول تاريخ متفق القول آن را پذيرفته و مدّعى استمرار اين حكم الهى هستند . ولى جمهور عامّه مدّعى هستند كه اين حكم در صدر اسلام و براى مدت زمان كوتاهى بود بعد هم فسخ شد و در اين رابطه تعدادى روايات ضد و نقيض آوردهاند كه در جاى خود بايد بحث شود . آنچه از خليفهء ثانى در اين رابطه نقل شده كه گفته : متعتان كانتا على عهد رسول اللَّه ( ص ) حلالًا و انا انهى عنهما و اعاقب عليهما به عقيدهء شيعه جزء