دانستند ، و پيامبر ( ص ) به روز جنگ بدر همين كه راى و نظر عتبه را ديد - كه مى - خواست از شعلهور شدن آتش جنگ جلوگيرى كند - فرمود : « اگر در اين قوم خيرى باشد در همان صاحب شتر نر سرخ است » . و بر فرض كه تصور كنيم على عليه السلام از سخن عتبه به مشركان آگاه بوده است ، چيزى از فضيلت او در خفتن بر بستر پيامبر كاسته نمى شود ، زيرا اعتمادى نداشته است كه آنان سخن عتبه را مى پذيرند ، بلكه گمان كشته شدن و نابودى قوى تر بوده است .
على عليه السلام پس از آنكه وديعههاى مردم را پرداخت ، سه روز پس از هجرت پيامبر ( ص ) از مكه بيرون آمد و پاى پياده آهنگ مدينه فرمود و پاهايش آماس كرد و هنگامى به حضور پيامبر رسيد كه در ناحيهء قباء به خانهء كلثوم بن هدم فرود آمده بود . على ( ع ) با پيامبر در همان خانه سكونت فرمود . ابو بكر هم در قباء و ساكن خانهء حبيب بن يساف بود . آنگاه پيامبر از قباء حركت فرمود و ابو بكر و على همراهش بودند و پيامبر در مدينه و در خانه ابو ايوب خالد بن يزيد انصارى منزل فرمود و اقدام به ساختن مسجد كرد .
خطبه ( 242 )
از خطبههاى آن حضرت عليه السلام در مورد حكمين و نكوهش مردم در شام .
در اين خطبه كه با عبارت « جفاة طغام عبيد اقزام » « سفلگان فرومايه و بردگان پست » شروع مىشود ، ابن ابى الحديد پس از توضيح لغات و اصطلاحات و بيان مطالبى درباره ابو موسى اشعرى بحث زير را درباره او آورده است . ] :