درد خواهم آورد . سپس برخاست و چندان تازيانه بر پشتش زد كه آن را خون آلود كرد ، و گفت اموالت را بياور و چون آورد ، ابو هريره گفت : اين اموال را در راه خدا حساب خواهم كرد . عمر گفت : اين در صورتى است كه آن را از حلال فراهم ساخته بودى و با كمال ميل ميدادى . به خدا سوگند ، اميمه هرگز در مورد تو اميد نداشت كه اموال مناطق هجر و يمامه و دورترين نقاط بحرين را نه براى خدا و مسلمانان بلكه براى خودت گردآورى و بگيرى ، او در مورد تو بيش از آن اميد نداشت كه خرچرانى كنى و ابو هريره را از كار بر كنار كرد .
او همچنين اموال حارث بن وهب ، يكى از افراد خاندان ليث بكر بن كنانة ، را هم مصادره كرد و به او گفت : شتران تنومند و بردگانى كه به صد دينار فروختهاى چيست گفت : مالى برداشتم كه افزون از هزينهام بود و بازرگانى كردم . عمر گفت : به خدا سوگند ، ما تو را براى بازرگانى گسيل نداشتيم ، آن را پرداخت كن . حارث گفت به خدا سوگند از اين پس براى تو هيچ كارى را عهدهدار نخواهم شد . عمر گفت : به خدا سوگند من از اين پس تو را به كارى نخواهم گماشت . سپس به منبر رفت و گفت : اى گروه اميران اگر ما تصرف در اين اموال را براى خود حلال مى دانستيم آن را براى شما هم حلال ميكرديم ولى اكنون كه آن را براى خود حلال نمى دانيم و خويشتن را از آن باز ميداريم شما هم خود را از آن بازداريد . به خدا سوگند ، تنها مثلى كه براى شما يافتم شخص تشنهيى است كه وارد گرداب مىشود و به آبشخور و راه خروج آن نمى نگرد و همين كه سيراب شود غرق ميگردد .
عمر براى عمرو عاص كه كارگزار او بر مصر بود چنين نوشت : اما بعد ، به من خبر رسيده است كه براى تو اموالى از شتر و گوسپند و خدم و غلامان فراهم آمده است و پيش از آن مالى نداشتى و اين اموال از مقررى تو نبوده است . از كجا براى تو فراهم شده است براى من از پيشگامان نخستين كسانى هستند كه از تو بهترند ولى من تو را به سبب غناى تو به كارگزارى گماشتم و اگر قرار باشد كار تو به سود خودت و زيان ما باشد چرا تو را برگزينيم . براى من بنويس كه اين مال تو از كجا فراهم شده است و در آن باره شتاب كن . و السلام .
عمرو بن عاص براى او در پاسخ چنين نوشت :
جلوه تاريخ درشرح نهج البلاغه ( فارسى ) — صفحة 197
مساهمون: ابن أبي الحديد
ص١٩٧