شده به غدر كه احوالش دائم نمى ماند و فرو آمدگان در آن به سلامت نمى مانند » [ ابن ابى الحديد پس از معنى كردن برخى از مفردات و توضيح درباره برخى از اصطلاحات نمونههايى از آثار و اشعارى را كه در نكوهش دنيا نقل شده آورده است و در مورد اشعار نخست چهارده بيت از ابو نواس شاهد آورده است كه ترجمه يكى دو بيت آن اين چنين است ] .
« خداوند هر مسلمانى كه مرگ را ياد مىكند و پند ميگيرد و هر مومنى را كه از ياد مرگ ميترسد و بر حذر ميافتد رحمت فرمايد » .
[ سپس هفتاد بيت از سه قصيده شيواى سيد رضى را در مورد دنيا و دگرگونى حالات و زوال نعمتهاى آن شاهد آورده است كه ترجمه چند بيت از آن چنين است . ] « مگر نه اين است كه ما نشانه تيرهايى هستيم كه تير تراشى كوشا همواره رها مىكند هرگاه تيرى از كنار ما ميگذرد شاد ميشويم و اگر تيرى به ما اصابت كند بيتابى ميكنيم . . . » « پند گرفتن ما از روزگار چه اندك است و شيفتگى ما به آرزوها چه استوار و پابرجاست . . . صاحب كاخ سدير و حيره سپيد و صاحب ايوان كجايند آن شمشيرهاى بران خاندان بدر و آن نيزههاى استوار بنى ريان كجاست . . . » مى گويم : اين نمونه كلام رسا و آزاده است و شگفتى نيست كه به هر حال اين شاخه هم از همان درخت و اين اخگر هم از آن كانون است .
خطبه ( 222 )
از دعاهاى آن حضرت ( ع ) اين دعا با عبارت شيواى « اللهم انك آنس الآنسين لاوليائك و احضرهم