من الاناث و الاطفال يملكون بالسبى و الذكور البالغون ان اخذوا قبل ان
تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها
وجب قتلهم ما لم يسلموا و يتخير الامام بين ضرب اعناقهم و قطع ايديهم و ارجلهم من خلاف و يتركهم حتى ينزفوا و يموتوا و ان احّدوا بعد انقضاء الحرب لم يجز قتلهم و يتخير الامام بين المن و الفداء و الاسترقاق و امّا الارضون : فما كان حيا فللمسلمين كافة و لا يختص بها
شرح
مسأله ديگر حكم اسيران : از اسراى جنگى آنها كه جزو زنان و كودكان نابالغ باشند همانند اموال منقول ميان لشكر اسلام تقسيم مىشوند و امّا مردان بالغ كه اسير شدهاند اگر در بحبوحهء جنگ و درحالىكه همچنان تنور جنگ برافروخته و آتش جنگ شعلهور است [تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَهااز آيه قرآن در سورهء محمد آيه 4 گرفته شده ] .
و معناى آن اينست كه تا جنگ بار سنگين خود را بر زمين نهد ، اوزار جمع وزر و به معناى بار سنگين است و كنايه از انواع سلاحها و مشكلاتى است كه جنگجويان بر دوش دارند ] اسير شوند يا بايد بلا فاصله اسلام را اختيار كنند و يا كشته خواهند شد و در اينجا اختيار دست امام مسلمين است كه گردن آنها را بزند و يا دست و پاى آنها را از خلاف يعنى مثلًا دست راست و پاى چپ را قطع كند و آنها را رها سازد تا بميرند . قرآن مىفرمايد :إِنَّما جَزاءُ الَّذِينَ يُحارِبُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ وَ يَسْعَوْنَ فِي الْأَرْضِ فَساداً أَنْ يُقَتَّلُوا أَوْ يُصَلَّبُوا أَوْ تُقَطَّعَ أَيْدِيهِمْ وَ أَرْجُلُهُمْ مِنْ خِلافٍ . . .« مائده / 33 » .
اگر پس از فرونشستن آتش جنگ و خاموش شدن نائرهء حرب اسير شوند كشتن آنها جايز نيست آرى امام ( ع ) مخير است ميان اينكه بر آنها منت گذاشته و بدون فديه آنها را آزاد سازد و يا از آنان فديه گرفته و آزادشان كند و يا آنها را به بندگى نگاهدارد .
و امّا زمينها و كليه اموال غير منقول كه در اصطلاح آنها را اراضى مفتوحة