تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 315
و اقامتين و تجب فيه النية و الكون فيه من طلوع الفجر الى طلوع الشمس و لو فاته لضرورة فالى الزوال . و لو افاض قبل الفجر عالماً عامداً كفر بشاة و صح حجّه ان كان وقف بعرفة و يجوز للمرأة و الخائف الافاضة قبله و حد المشعر ما بين المازمين الى الحياض الى وادى محسّر و هذا الوقوف ركن فمن تركه ليلًا و نهاراً عمداً بطل واجبات وقوف در مشعر : 1 - نيّت : نيت كند وقوف در مشعر را به عنوان حجّ قربةً الى اللَّه . 2 - بودن در مشعر از اوّل طلوع فجر صادق [ اذان صبح ] تا اوّل طلوع آفتاب كه اين وقت اصلى وقوف است و هر اندازه از اين مدت را بماند كافى است و واجب نيست تمام مدت ما بين الطلوعين را در مشعر بماند و اگر از وقت مذكور هيچ مقدارش را در مشعر درك نكند تا ظهر روز عيد قربان هر وقت كه ممكن باشد خود را بدانجا برساند كافى است . مسئلة : اگر پيش از اذان صبح با علم و عمد از مشعر الحرام كوچ كند و وقت مذكور را در آنجا نماند اگر چنانچه قبلًا وقوف در عرفات را انجام داده كه حجش صحيح است ولى بايد يك گوسفند كفاره دهد و اگر وقوف در عرفات هم نداشته حجش باطل مىگردد . مسئلة : زنها و بيماران و كليه كسانى كه از فشار و ازدحام جمعيت بيم دارند مىتوانند قبل از طلوع فجر از مشعر الحرام كوچ كنند و به همان بودن شبانه اكتفا كنند و كفارهاى بر آنها نيست . حدود مشعر الحرام : حدّ مشعر را از طرف عرفات مأزمين گويند كه در جانب مشرق مشعر است و از طرف منى كه طرف مغرب مشعر است وادى محسر مىنامند و تا وادى حياض امتداد دارد . وقوف در مشعر از اركان حج است پس اگر كسى عمداً هم در شب و هم در