تبصرة المتعلمين في أحكام الدين ( شرح تبصره علامه حلى ) ( فارسى ) — صفحة 312
فيه النية و الكون به عرفات الى غروب الشمس من يوم عرفة و لو لم يتمكن من الوقوف نهاراً وقف ليلًا و لو قبل الفجر و لو لم يتمكن او نسي حتى طلع الفجر وقف بالمشعر و أجزأه و لو افاض منها قبل الغروب وجب عليه بدنة و لو عجز صام ثمانية عشر يوماً ان كان عالما و لو كان جاهلًا او ناسيا فلا شيء عليه و نمرة و ثوبه و ذو المجاز و عرنة و الادراك حدود لا يجزى الوقوف بها 2 - واجبات وقوف : الف : نيّت : يعنى قصد كند وقوف در عرفات را بعنوان حج تمتع قربةً الى اللَّه . ب : واجب است از ظهر روز نهم ذي حجه تا غروب آفتاب در عرفات بماند و اگر به عللى روز نتواند در عرفات وقوف كند شب را در آنجا وقوف كند و لو قبل از اذان صبح كه در آنجا باشد كفايت مىكند و اگر شب هم نتوانست در عرفات بماند و يا فراموش كرد ولى وقوف در مشعر الحرام را كه درك كند كفايت مىكند . 3 - اگر پيش از غروب آفتاب روز نهم با علم و عمد از عرفات كوچ كند و بيرون رود بايد يك شتر نحر كند و اگر شتر نيافت و يا نتوانست بايد هيجده روز روزه بگيرد . و اگر جاهل به حكم يا موضوع بود و از عرفات كوچ كرد و يا فراموش كرده بود كه بايد تا غروب بماند لذا كوچ كرد چيزى به گردنش نمىآيد . 4 - حدود عرفات : چند وادى در عرفات است كه آنها از حدود آن صحرا محسوب مىشوند و وقوف در خود آنها كفايت نمىكند و آنها عبارتند از : الف : نَمِرَة [ كوهى است كه علامات حرم بر او است و از حدود حرم است ] . ب : ثَوِيَّه : [ حدّى از حدود عرفات است و جزو آن نيست ] . ج : ذو المجاز : [ موضعى است در عرفات كه از حدود عرفه است ] . د : عُرَنَة : [ موضعى است در عرفه كه از موقف محسوب نمىشود ] . ه - : اراكْ : [ موضعى است در عرفه از ناحيه شام نزديك نَمِرَه . . . ] .