الاول في كفارات الصيد و هو الحيوان المحلّل الممتنع في البر و يجوز صيد البحر و هو ما يبيض و يفرخ فيه و الدجاج الحبشى ففي النعامة بدنة
شرح
شكار حيواناتى كه سه صفت دارند : حلال گوشت هستند 2 - وحشى هستند يعنى رام انسان نيستند و از انسان فرار مىكنند بر خلاف حيوانات اهلى 3 - در خشكى زندگى مىكنند مثل آهو و شتر مرغ و . . . بنابراين شكار نمودن حيوانات حرام گوشت از قبيل كفتار - پلنگ - پرندههاى شكارى نظير باز و شاهين ، مار و عقرب و . . . حرام نبوده و موجب كفاره نيست [ البته برخى از حيوانات حرام گوشت از قبيل روباه و خرگوش و سوسمار و موش صحرائى و خارپشت و شپش و . . . ملحق به حلال گوشت بوده و صيد آنها حرام است چنانچه در ادامه خواهد آمد ] و نيز كشتن حيوانات اهلى نظير گاو و گوسفند و . . . حرام نيست و كفاره هم ندارد و نيز شكار حيوانات حلال گوشت دريائى هم بلامانع است و آن عبارتست از حيوانى كه هم در دريا تخم مىگذارد و هم جوجه مىگذارد [ پس اگر يكى از اين دو صفت را در خشكى انجام دهد صيد او جايز نيست و لو ملازم آب باشد همانند مرغابى ] و نيز مرغ حبشى هم صيدش جايز است .
[ نكته : جناب شهيد ثانى در شرح لمعه ج 1 ص 223 قيدى را هم افزودهاند كه وحشى بودن بالاصالة باشد پس اگر حيوانى بالأصاله اهلى بود و بعد وحشى شد مثل شتر يا گاو و صيد او موجب كفاره نيست ولى فرمايش جناب علامه در تبصره مطلق است يعنى هم وحشى بالأصالة را شامل مىشود و هم بالعرض را ] با حفظ اين ضابطه وارد تفصيل مطلب مىشويم :