من الحنطة و الشعير و التمر و الزبيب و الارز و الاقط و من اللبن اربعة ارطال بالمدني و افضلها التمر ثم الزبيب ثم ما يغلب على قوت السنة و يجوز اخراج القيمة و يجب ان يخرجها عن نفسه و عن من يعوله من مسلم و كافر حرّ و عبد و
شرح
8 - زكات فطره را مىتوان از هر نوع طعام و خوراكى پرداخت چه از گندم باشد و يا از جو و يا خرما و يا برنج و يا كشك ولى بهتر از همه خرما است [ چونكه اوّلًا خرما زودتر قابل استفاده است چون غذاى آمادهاى است و محتاج به پختن نيست و ثانياً خرما هم غذا است و هم خورشت بر خلاف ساير اجناس مذكور كه بعضى فقط غذا است مثل گندم و جو و بعضى فقط خورشت مثل شير ] و در مرحله بعد پس از خرما ، كشمش افضل است [ چون در اوصاف فوق به خرما نزديكتر است ] و در مرحله بعد هر كدام از اجناس مذكور كه قوت غالب سال انسان باشد افضل است چه از اجناس مذكور باشد و يا نباشد .
9 - همانطورى كه مىتوان از عين اعيان مذكوره يعنى گندم و جو و . . . زكات فطره را پرداخت همچنين مىتوان قيمت آن را به پول حساب كرده و داد [ منتهى عين ثابت است اگر چه قيمتها متفاوت مىشوند ] .
10 - بر هر انسانى كه واجد شرائط مذكور در وجوب زكات فطره باشد شرعاً واجب مىشود كه هم زكات فطره خود را بپردازد و هم زكات فطرهء تمام كسانى را كه عيال او محسوب مىشوند يعنى نفقه خوار كه خرج آنها به گردن او است چه اين افراد مسلمان باشند و چه كافر ، چه حرّ باشند و يا عبد چه صغير باشند و چه كبير [ حتى اگر پيش از غروب روز آخر ماه رمضان هم متولّد شود زكات فطرهء نو رسيده را بايد داد ] و باز چه نفقه اين كسان بر او واجب باشد مثل فرزند ، همسر خادم ، پدر و مادر [ با شروطى كه دارند ] و يا واجبالنفقهء او نباشند بلكه تبرّعاً و مجاناً به آنها انفاق كند همانند ميهمان انسان [ البته به شرط آنكه پيش از غروب آفتاب آخر ماه رمضان بر وى فرود آيد ] .