الثاني القنوت و هي في كل ثنائية قبل الركوع و بعد القراءة و يقضيه لو نسيه بعد الركوع ، الثالث نظره في حال قيامه الى موضع سجوده و في حال قنوته الى باطن كفيه و في ركوعه الى بين رجليه و في سجوده الى طرف انفه و في جلوسه الى حجره ، الرابع : وضع اليدين قائماً على فخذيه بحذاء ركبتيه و قانتا تلقاء وجهه و راكعاً
شرح
وَ مَحْيايَ وَ مَماتِي لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ لا شَرِيكَ لَهُ وَ بِذلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَا مِنَ الْمُسْلِمِينَ » ] .
2 - مستحب است در ركعت دوم هر نماز [ چه واجب چه مستحب ، چه دو ركعتى و يا سه ركعتى و يا چهار ركعتى ] بعد از قرائت [ خواندن حمد و سوره ] و پيش از ركوع رفتن قنوت [ دعاى دست ] بخواند [ هر دعائى مستحب است ولى افضل از همه دعاء كلمات الفرج است يعني لا إله الّا اللَّه الحليم الكريم . . . ] و اگر احياناً پيش از ركوع قنوت را فراموش كرد مستحب است پس از سر برداشتن از ركوع در حالت ايستاده آن را قضا نموده و تدارك كند .
3 - مستحب است در حال نماز آداب ذيل را رعايت كند :
در حال قيام به محل سجده [ جائى كه مهر را گذارده ] نگاه كند [ تا كاملًا حضور قلب داشته باشد ] و در حال قنوت به كف دستها نظر كند [ نه به نقاط ديگر كه جلبكنندهء حواس است ] و در حال ركوع به ميان دو پا بر زمين نگاه كند و در حال سجده به سر بينى نظر كند و در حال تشهد به دامن لباس خود نگاه كند [ و خلاصه به اين سوى و آن سوى نظر نكند كه منافى با حضور قلب هستند كه روح نماز است ] .
4 - بازهم مستحب است در حال نماز اين آداب را رعايت كند :
در حال قيام دو كف دست را بر روى دو ران بگذارد آن هم نه قسمت راست يا چپ بدن بلكه قسمت محاذى زانو [ كه اگر از كف دست خط مستقيم ترسيم كنيم به سر زانوها منتهى مىشود ] و در حال قنوت دو دست را مقابل صورت قرار